MY BLUE MANHATTAN.
N.B: het langverwachte Lowlandsstukje staat onder dit stukje.
Het zat eraan te komen: de gevaarlijke combinatie ietwat suffige slaapkamer + toegang tot een computer met laserprinter heeft dit weekeinde een kritiek niveau bereikt, en ik had dan ook uiteindelijk geen andere keuze dan helemaal los te gaan met de Rasterbator (wikipedia).
Nu wordt mijn muur gesierd door een pointillistische rendering van Manhattan zoals gezien vanaf de Brooklyn Bridge. In trouwe recursieve metastijl heb ik het eindproduct weer gefotografeerd en dat ziet u, lieve lezer, dan ook hierboven, tegen mooi blauw strijklicht van de ondergaande Haagse zon.
Een detail van het Empire State:
En aan de andere muur hangt nog een wat grover gesneden impressie van het Haagse Stationskwartier. De oorspronkelijke foto is niet bewerkt: de digitale camera waarmee ik deze foto nam heeft de eigenschap de geometrie van een bewogen genomen foto te verstoren (omdat het beeld niet ineens maar lijn voor lijn wordt opgebouwd), waardoor de Hoftoren naar rechts lijkt over te hellen. (Als je dit met een "analoge" camera (film) probeert, overigens, is het resultaat gewoon vaag, uit focus).
Laat ik u, lieve lezer, tenslotte de oorspronkelijke foto's niet onthouden, tot aanvaardbaar formaat opklikbaar en wel:
Als uitsmijter lijken mij nog wat postmoderne kunstmanifesto-soundbites gepast: Anything can be art, everywhere is a
Labels: 2005, den haag, kunst, new york, new york city, nyc, rasterbator, transvaal
WONDERLIJKE GRAFFITI.
