Operatie Biddinghuizen, 2007. (4)

U heeft de legerkistjes afgestoft, de tent schimmelvrij verklaard, de route uitgestippeld (waar u naar smaak, inzicht en Voorzienigheid van gaat afwijken), en zelfs de boel eens van een andere kant bekeken.

Maar nog nooit was Lowlands zo multimediaal^*. Vooral bij Today's Art valt er van alles af te webtweepuntnullen, zij het Twitteren dan wel Flickr'en, YouTuben of wat de jeugd van vandaag ook al niet bedenkt. Leuk voor zowel bezoekers als thuisblijvers.

Tot Lowlands!

P.S: Lowlanders, geek als ik ben ben ik ten tijde van het festival waarschijnlijk het makkelijkst bereikbaar via Twitter. XO!

Eerder op GNFTI: 2005 verslag; 2006 vooruitblik, verslag; 2007 vooruitblik, Google Earth overlay. Elders: de Volkskrant, 3voor12, File Under, Flickr, YouTube, nog meer YouTube.

*: Dit kun je natuurlijk elk jaar zeggen. Zo zat ik een Lowlands of tien geleden te chatten (via IRC, natch) met de Heideroosjes (voor minder deed ik het niet) die minder dan tien meter van me af zaten.

Operatie Biddinghuizen, 2007. (3)

Als Autodrop één ding bewezen heeft, is het wel dat een oproep tot verbod de beste promotie is. En goed voor je kan het ook niet zijn, zo'n verblijf onder zeeniveau. (Mijn Engelse neefje verwachtte torenhoge muren om Flevoland heen: geen slecht idee.) Nee, dan het volkslied van onze jongste provincie: Waar wij steden doen verrijzen / op de bodem van de zee/ onder Hollands wolkenhemel / tellen wij als twaalfde mee.

Ik roep dan ook op tot een algeheel verbod op Flevoland, te beginnen met een Flevoban voor de horeca vanaf 1 juli 2008. (Wel mogen Flevoshophouders aparte Flevoruimtes inrichten voor diegenen die het écht niet kunnen laten.) En een uitzondering geldt, zoals altijd, voor Dat Ene Weekeinde in Augustus.

Daarover dus. Allereerst: pas op voor grote lijnen. Het is de vloek van de journalist om patronen te zien waar ze niet zijn, en nergens is dat zo misplaatst als wanneer het om Lowlands gaat. Zo zou u, zoals de Volkskrant afgelopen woensdag, kunnen reppen over “de voelbare invloed van Ian Curtis” - voor mijn part had er “de geest van Theo” gestaan of desnoods “drie dagen cultuurknuffelen met het nalatenschap van Bush in het achterhoofd” - goeie punten, allemaal, maar het lijkt me verstandig om te benadrukken dat Lowlands vooral over zichzélf gaat.

Ja, lieve lezer, Lowlands is de zelfingenomen, solipsistische Ouroboros van de evenementenbranche, een meta-metafestival zó verwijderd van haar oorspronkelijke definitie (“eh, je kan er bandjes kijken”) dat Derrida er vanuit de hemel op neertuurt, even aan zijn pijp lurkt, en mompelt: “O. [...] O jee.”. En dat is een Goed Ding, Lieve Lezer. Sterker nog, Lowlands is een kroon op de beschaving, een gift gods. Laten wij steden doen verrijzen. Leest u mee?

--> ACHTERGRONDMUZIEK BIJ HET LEZEN, TER LERING ENDE VERMAAK

GROTE LIJNEN

Had ik u even tuk. Er zijn wel degelijk algemene tendensen en eerste indrukken te melden. Zo is Alpha salonfähiger geworden. Misschien zelfs volwassener. Tuurlijk, de gigantueuze monstertent biedt nog altijd onderdak aan Hilversum Drie-darlings die blijkbaar de afslag Landgraaf hebben gemist en toen maar een tijdje hebben rondgereden tot ze zichzelf in Biddinghuizen aantroffen: noem een Kaiser Chiefs, noem een Killers.

Maar meer dan ooit tevoren lijken er onder de artiesten die dit jaar promoveren naar die blauwgele wigwam vele te vinden die weliswaar brede kritische steun genieten, maar die de Lowlander zich vooral zal herinneren van hun eerdere actes de présence voor een kleiner publiek, zoals Editors en Arcade Fire. Opmerkelijker nog is dat iemand als Damien Rice – die het toch vaak van de meer fluisterende registers moet hebben – voor de galmende Behemoth wordt gegooid die Alpha heet.

Dan: Lowlands cultiveert steeds nauwgezetter haar eigen hypes. Punt in kwestie is uiteraard de veelbesproken Magneetbar, die vorig jaar inderdáád een klein publiek geheimpje was (wat met haar maffe kostuums en haar kosteloze bier), maar nu ook vooral als zodanig wordt geadvertéérd, als in: “dit is onze boomhut, alleen voor leden – en iedereen is lid!”. Nu moet Lowlands doen als Lowlands doet, want dat is de Tao – maar de onderscheidende bezoeker moet zodoende wel op zoek naar nieuwe, eigen toevluchtsoorden. GRATIS TIP: de Vogelkathedraal, ergens naast X-Ray. Vraag me niet hoe ik het weet, maar dat gaat de nieuwe hippe hangout worden. Ik voel het.

Zoals een profeet uit Issaquah, Washington ooit zei: fads they come and fads they go / and God, I love that rock and roll. De keerzijde van iedere hype is haar eindigheid; en hoewel Lowlands eer toekomt voor het immer bedenken van Gekke Nieuwe Dingetjes moet erkend worden dat er ook dit jaar een aantal formats een stille dood zullen sterven. (Voor medeleven, bel John de Mol.)

Meest saillante voorbeeld is het ooit onvolprezen Lowlands University: de première met Ruud Lubbers bewees op verbluffende wijze hoe goed dit onwaarschijnlijke concept – toch gewoon hoorcollege op een moment waarop u er niet op zit te wachten – eigenlijk binnen het Lowlandsuniversum páste. Vorig jaar was er nog meneer professor Gerard 't Hooft als rock star of physics, maar de nieuwigheid is er gewoon af. Wellicht dat op vrijdag nog wat mensen bij prof. mr. Pieter van Vollenhoven hun donderdagse vierentwintig-uurstentkater willen uitslapen, en met prof. dr. Robbert Dijkgraaf heeft LL Uni een Gerard 't Hooft 2.0 in handen, maar ach. Lowlands University is creatief failliet, en er zullen weinig mensen huilen op haar begrafenis.

Tot slot nog een economisch bulletin. Blijkbaar gaat het goed met Nederland, want vorig jaar schrokken hordes goedbedoelende would be-Lowlanders – ondergetekende incluis – zich een Pinkpophoedje van de plotse uitverkoop, zo kort voor het fluitsignaal. Dit jaar schoof het laatste enkeltje Biddinghuizen nóg eerder over de toonbank: zelfs voor augustus nog maar begónnen was. (Overigens is bij het ter perse gaan van de Volkskrant de muntprijs blijkbaar nog niet vastgesteld. Houd uw portemonnee goed vast.)

VRIJDAG

Land gemaakt door mensenhanden / vol vertrouwen en met kracht. U ontwaakt als ware het een verjaardag en Kerstmis ineen. Maar dan brakker. Want u bent op donderdag gekomen, en laat ik het niet merken dat dat niet zo was. Sokjes aan en zoeken die wielewaal!

Eerste taak is zoals altijd het zorgvuldig bepalen van waar nóu toch weer die eervolle traditie moet worden nageleefd, Het Zien Des Openingbands. Want dat is belangrijk. In tegenstelling tot vorig jaar is de keuze nu snel gemaakt: u gaat naar Mark Ronson. Waarom? Omdat hij Ryan Adams covert en het is niet slecht. Omdat hij Radiohead covert en het is niet slecht. Sterker nog, hij covert de Smiths en het is. Niet. Slecht. Een rocknerd-lieveling dus. Daarnaast heeft hij ook nog geknikkerd met hiphop-halfgoden als Mos Def en Ghostface Killah, dus u weet wat u in huis haalt: een kwiek aperitief om de smaakpapillen voor te bereiden, de voetjes nat te krijgen, de auditieve cortex te configureren op modus: Lowlands.
UPDATE 06-08: Mark Ronson blijft thuis.

En dan, dán pas, het terrein verkennen. Steek vanaf de India over en kijk met een niet te opvallende, licht verdenkende blik naar de Magneetbar. Wat gebeurt daarbinnen? En dan de buren: de groene Grolsch-loods. Hier verkopen ze oud bier in nieuwe flessen. Denk ik. Niemand vertelt mij ooit iets. Maar deze plekken zijn op z'n minst verdacht en bovenal toch nog een beetje eng, dus het is zaak dat u koffie haalt en zich nestelt in de Vogelkathedraal. Waarom precies, dat weet ik niet, maar u zult er geen spijt van krijgen. Strijk neer en overzie uw rijk. (Biechten mag ook, maar bewaar dat liever voor zondag.)

Ontspan.

Maar niet te lang, want er moet doorgestoomd worden naar de Alpha, want dat mag weer dit jaar. En wat waren ze lief, Tom Smith en zijn kornuiten, toen ze in 2005 door een kleine logistieke catastrofe in de India stonden, maar hun backline nog op Heathrow. “Never fly Easyjet,” grapte Smith, en frunnikte wat onwennig rond met één van de zoveelste van collegiale collega's geleende gitaren. “Ik denk dat deze van Sons & Daughters is – of toch van Voicst? Bedankt, in ieder geval.” Laat ik dat bijbelse stambomengezeik achterwege laten (“Gewoon de Britse Interpol” - “Nee man ze hebben het allebei van Joy Division afgekeken” - “Ja maar dit is weer meer Echo and the Bunnymen”) en zeggen: Editors is één van de meest sympathieke Engelse bandjes, en het is meer dan de moeite waard om te kijken of ze nu – ten tijde van Het Moeilijke Tweede Album – evenzeer overtuigen met hun onderkoelde, broeierige liederen.

Om in Engeland te blijven gaan we naar India, maar onderweg is het aan te raden om als gepaste voorbereiding op wat komen gaat even langs te lopen bij de Grolsch voor Lily Allen, want zij is de anti-Amy Housewine: maak u geen zorgen, ze zuipt evenveel hoor (als we The Sun mogen geloven) maar ze is zo authentiek als de pest, wat met liedjes zingen over haar immer stonede kleine broertje en klagen tegen de pers dat ze zichzelf dik vindt.

Maar niet blijven plakken, want we moeten naar Jamie T, The One Man Arctic Monkey, Pretender to Mike Skinner's Throne, Esq. Een verhandeling over de jongeheer Treays is niet compleet zonder het te hebben over The Streets, en dat ga ik heel kort houden. Mike Skinner maakte als The Streets met Original Pirate Material een universeel meesterwerk dat flirtte met UK Garage en het tegelijkertijd parodieërde; Jamie T is zijn erfgenaam maar heeft nog veel, veel meer schijt aan genres. Debuutalbum Panic Prevention is eigenlijk een mixtape, maar dan met eigen liedjes. Rest ons enkel nog namedropping: The Clash, The Specials, Joy Division, Billy Bragg. Zegt tenminste één van deze namen u wat? Kom dan kijken en lees Jamies dagboek. [GNFTI over Jamie T: Panic Prevention.]

Dan weer terug naar de dit jaar weer serieus te nemen Alpha. Arme Damien Rice. Zijn meisje is bij hem weg. Ooit sloot Rice met zijn ouwe band Juniper een contract met Polygram, maar deed een Rasmussentje: aan de vooravond van de opnames van wat hun eerste album voor een groot platenlabel zou worden ging hij trainen in Mexico – dat wil zeggen, hij verdween naar Italië. Na een paar jaar als straatmuzikant bracht hij het magistrale O uit, dat terecht op iedere koffietafel in Engeland en Ierland ligt. En wat voor meisje trouwens: Lisa Hannigan was met haar stem als een engel een steunpilaar in het oeuvre van Rice, en nu ze er mee gekapt is wacht elke Damien Rice-minnende Lowlander in spanning af of Rice de immense Alpha ook zonder haar tot gepaste stilte weet te manen.

Dan mag u kiezen. De eer van slotact is te verdelen tussen de live erg sterke feestact Basement Jaxx, Damon Albarns allstarproject van deze week The Good, the Bad and the Queen, New Weird America-aanvoerder Devendra Banhart, en 3FM-lievelingen The Killers.

Nou moet ik Banhart een eervolle vermelding geven, want man. Shit is goed. En bonus: u hoeft zich er niet voor te schamen. Maar ik ken geen schaamte, en het vlees is zwak, dus ik sluit aan voor de Killers. Een band die ondanks zulke wanstaltige albums toch zulke fantastische nummers maakt krijgt een krul in mijn boekje. Om niet te zeggen broekje. Wat mij brengt bij het dagfeitje dat Rufus Wainwright zijn “Tulsa” (“You taste of potato chips in the morning”) naar verluidt over Killers-zanger Brandon Flowers handelt. Dish dish dish!

Homo-erotische cantates terzijde: áls u er bij was eerder op de avond, bij Damien Rice in de Alpha, in het voorvak links van het middenhek, tussen die gast die maar niet wilde ophouden met praten en dat meisje dat alle teksten kende maar geen Engels, dan bent u nu verliefd. Op wie, of wat, dat doet niet terzake. Er moet gedronken en gedanst worden, het weekend is jong. GRATIS TIP: kús eens iemand. Is bijzonder prettig.

MARK RONSON (Londen, hippe hop en kekke covers): 14:00, India [MP3: Amy (Ryan Adams-cover)]
EDITORS (Birmingham, Engeland, onderkoelde new-wave revival): 16:40, Alpha [MP3: All Sparks]
LILY ALLEN (Londen, pop, singer-songwriter): 17:40, Grolsch [MP3: Alfie]
JAMIE T (Londen, singer-songwriter, electropop): 18:35, India [MP3: Sheila]
DAMIEN RICE (Ierland, singer-songwriter, troubadour): 20:15, Alpha [MP3: I Remember]
DEVENDRA BANHART (Texas, indie folk): 22:00, India [MP3: Heard Somebody Say]
of
THE KILLERS (Las Vegas, glam-gitaar-pop-meisjes-rock): 22:00, Alpha [MP3: Mr. Brightside (demo)]

U TWIJFELT: Dizzee Rascal (ik versta die man niet), Mika (“I could be anything you like”? Doe dan!), Kasabian (diep respect, maar ik heb strootjes getrokken en Jamie T won).

U MIJDT: Heideroosjes, de Lama's (beiden bij gebrek aan slechter: beiden zonder veel moeite te haten).

ZATERDAG

Waar de zee werd teruggedrongen / die zoveel verschrikking bracht. Alleen waar ik "zee werd teruggedrongen" zei bedoelde ik "beker werd leeggedronken" en waar ik "verschrikking" zei bedoelde ik "plezier". Stop de tijd, ik wil twee jokers inzetten.

Omarm uw kater. Sterker nog: verwordt tot uw kater. Nog lang geen tijd voor reflectie; nu is de tijd voor koffie. Games In Concert belooft ook de moeite waard te worden voor de Nontendo: afgelopen jaar bewees het concept zich al in verscheidene zalen, en Super Mario op tig violen (en een trommel en fluit, wellicht) lijkt een uitstekende gelegenheid voor het Koffieconcert, ook al zo'n Lowlandstraditie die in ere gehouden dient te worden. U kan toch zitten, want het is vroeg en in de Alpha.

Dan is het nog even afwachten wie de TBA in de Lima in gaat vullen; daarna ligt de dag voor u open als een maagdelijk wit vel. Echt, want opvallend genoeg kent de Lowlandszaterdag veel kwaliteit maar weinig waar een bindend reisadvies voor mag worden afgegeven. Ga eens langs bij The Rifles, als u van degelijke, nonsensloze gitaarliederen van Britse makelij houdt. Of Kubus en kornuiten (inclusief de vrijheidshater Salah Edin), als u van de hiphop bent. Turbonegro desnoods, als u geeft om ranzige herrie en verontrustend loyale fans.

Wel wil ik even een klein pleidooi houden voor Tom van Laere, de Belg die droomde dat hij Amerikaan was en die zich Admiral Freebee noemt: in 2003 was ik samen met vriend L. op tijd opgestaan om hem in de Golf te zien. Dit jaar staat hij in de theatertent - u weet wel, die waar u altijd zo lekker lang voor in de rij mag staan - en daar komen de klanken van de Vlaamse cowboy waarschijnlijk veel beter tot zijn recht. En spelerij terzijde: beschuldigingen van Americana-nepperij mogen tegenwoordig op dovemansoren vallen, al is het alleen maar omdat Freebees laatste album een duet bevat met die beroepssamenzangeres uit Alabama: Emmylou Harris, wiens CV leest als een encyclopedie van iedereen die ook maar iets betekent of betekend heeft in de folk- en countrygeschiedenis (Willie Nelson, Neil Young, Gram Parsons, Ryan Adams, Bright Eyes, gaat u door).

Ook blijft het vooralsnog even spannend wie de verrassingsact van 17:45 in de Alpha wordt: verschillende - al dan niet zelfbenoemde - insiders menen een Grote Naam te verwachten, hetgeen tot wilde speculaties leidt die variëren van absurd tot absurder: zo heb ik namen als White Stripes, Faithless, Nirvana, de Beatles, en God de Vader Zelf (alleen een DJ-set, natch) voorbij horen komen. U zegt het maar. Wel weet ik dat Smashing Pumpkins niks te doen hebben die dag (maar wel die ervoor en erna, en ook nog in de buurt); wat dat betekent weet ik niet, ik speculeer ook maar mee.

UPDATE 02-08: 't Is Gabriel Fucking Rios. Bedankt voor de moeite!

Tevens wil ik aanraden even bij Interpol langs te lopen - het zijn toch de ranzigste steegjes van New York waar deze ernstig kijkende mannen de mosterd halen, en dat lijkt me een uitstekend bodempje voor de lange, lange nacht die komen gaat. Of u daarna Kaiser Chiefs gaat begroeten in Alpha is louter afhankelijk van uw stemming en smaak. Het enige dat ik er over kwijt wil is dat ik in 2005 - toen Kaiser Chiefs toch nog iets minder een huis- tuin- en keukennaam was - geprobeerd heb iedereen binnen gehoorbereik te overtuigen dat het een hiphop-act betrof ("'Kai-sahhh..... CHIEEF!!'"). Dit met wisselend succes.

Dan: naar buiten, naar buiten. U heeft de hele dag nauwelijks een agenda gehad, maar nu heeft u natuurlijk met uw vrienden afgesproken bij de Vogelkathedraal. En drinkt u vele cocktails!

GAMES IN CONCERT (NL, Nintendo-mega-orkest): 13:30, Alpha [YouTube]
THE RIFLES (Londen, geen-gezeik Britrock): 14:45, Grolsch [MP3: Peace & Quiet]
ADMIRAL FREEBEE (Vlaamse cowboy): 16:15, Juliet [MP3: Rags 'n' Run]
INTERPOL (NYC, ernstig kijkende mannen, vuige new wave): 20:50, Grolsch [MP3: Next Exit]

U TWIJFELT: Jimmy Eat World ("Bleed American" is een meesterwerk, maar what have they done for us lately?), The View (Ik draag ook wel eens een tijdje dezelfde broek. Nou en?), CSS (I bet that you sound better on the dancefloor).

U MIJDT: Saybia (out-Coldplay-en Coldplay, en dat is een prestatie), Patrick Wolf (Peter Pan in concert!).

ZONDAG

De natuur laat zich hier gelden / dieren kiezen nest of hol. Maar het is zondag in het dierenrijk, en u verlaat zowel nest als hol - maar niet noodzakelijk in die volgorde - en spoedt zich naar waar het feest der feesten is. Misschien zelfs al voor Alamo Race Track, want die doen het echt niet slecht voor een stelletje Hollanders, maar dat tijdstip moet u ook maar trekken.

Wel is er na het krieken van het middaggloren een verplichte excursie naar de Bravo, want een stel jonge kleine paarden hadden een club, maar die was oud, dus nu is er een nieuwe, ofzo. Goed, ik geef toe, ik weet weinig over New Young Pony Club, maar laat ik dit zeggen: op mijn lokale Lowlands-rayonvergadering werden er cijfers uitgedeeld, en NYPC scoorde ondanks of dankzij de stemmen van een stel notoire zuurpruimen hoger dan zelfs Arcade Fire of Motörhead. Het zal de naam zijn. Het is vrolijke electropop, en u wordt er wakker van.

Wakker genoeg, hopelijk, voor de Zoveelste Zweedse Slaapkamerheld. Loney, Dear heet deze, en ik ben zijn fan. Zoals iedere voorvechter van de knäckebröd-indiepop maakt Loney, Dear understated voortkabbelende popjuweeltjes met een voorliefde voor koortjes en glockenspiel. Maar waar zijn landgenoten het toch vooral moeten hebben van hun tekstuele breedsprakerigheid en zelfspot (Jens Lekman), harmonieuze overredingskracht en safety in numbers (I'm From Barcelona), precieuze studies van de Angelsaksische pophistorie (Peter, Björn and John en wéér Jens Lekman) en, het moet gezegd, een goedkeurend stempel van de invloedrijke Amerikaanse muziekpers (alle bovenstaande) springt Emil Svanängen er uit door gewoon nóg een paar kilowatt subtieler te zijn dan zijn collega's. Loney, Dear lijkt vrij te zijn van enige intellectuele of muzikale baggage, als een soort Broken Social Scene zonder uit de hand gelopen experimentatiedrift. Of Okkervil River op een zonnige dag. Of Belle & Sebastian zonder Belle. Of Sebastian.

Hetgeen een gepast ouverture zal zijn voor nog zo'n Scandinaviër (maar dan één uit Noorwegen, dus deze telt niet mee voor bovenstaand lijstje): Erlend Øye, met zijn jongste project The Whitest Boy Alive. Aanvankelijk wilde de blekere helft van Kings of Convenience er een elektronisch feestje van maken; blij dat het dat niet is geworden, want het uiteindelijke resultaat blijkt een sterke oefening in - mag ik het zeggen? - minimalistische pop, en voelt als electropop waarop simpelweg alle elektronica is weggelaten. Met een ritmesectie die een geüpdatete versie van The Cure speelt en Øyes immer tot kalmte manende stem is The Whitest Boy Alive hét chillmedium voor de Lowlandszondagmiddag, en dat gaat u nodig hebben, met het oog op wat u nog te wachten staat.

Daarna moet u verplicht heiligschennis plegen en kiezen tussen Motörhead en Sonic Youth, waarover ik met een recht gezicht weinig anders kan melden dan dat ze beide Heel Belangrijk zijn en Iconen uit de Muziekgeschiedenis. There's no pleasing everyone. Ondergetekende zal zich laten meeslepen naar de oudgedienden van Sonic Youth omdat zijn vrienden anders niet meer met hem praten.

Maar over meeslepen gesproken. Hoeveel beter kan het zijn, in Lowlandstermen? Prime time, zondagavond 20:00 in de Alpha, hét moment waar iedereen het hele weekend naartoe heeft gewerkt - alle eerdere artiesten waren slechts meesterknechten in dienst van de halfgoden die hun aantreden zullen maken als Hoofdact van Lowlands. In 2005 overrompelden zij al met één van de beste Lowlandsconcerten ooit, en nu zijn ze de retour met een nieuw album en een meer dan welverdiende reprise in de polder. Verdere woorden zijn overbodig: Arcade Fire.

En al wat daarop volgt is dan ook slechts slagroom. Dinosaur Jr kunt u doen, bijvoorbeeld, als u van gescheurde trommelvliezen en indiehelden met weelderig glooiende grijze lokken houdt (sprak een YouTube-commentator: "Gandalf rocks!"). Of Tool, voor de meest intelligente, welbespraakte metalband ter wereld. Groove Armada, desnoods, mocht u een vagina of zin in een feestje hebben. Maar wat u ook kiest, ergens in uw achterhoofd zal de herinnering aan de hemelse herrie van Arcade Fire blijven knagen, en er zit dan ook niets anders op dan het op een zuipen te zetten. Alles mag op. Ga eens langs bij Kees van Hondt - de meest eclectische DJ van het meest eclectische festival op vaderlandse bodem - voordat hij na vannacht met de VUT gaat.

Alles mag op.

ALAMO RACE TRACK (NL, indie rock): 11:30, India [MP3: We Like to Go On]
NEW YOUNG PONY CLUB (Londen, new wave discopop): 13:20, Bravo [MP3: Ice Cream]
LONEY, DEAR (Zweden, singer-songwriter, indiepop): 14:10, India [MP3: I Am John]
THE WHITEST BOY ALIVE (NO/ DE, singer-songwriter, new wave): 16:15, Lima [MP3: Burning]
SONIC YOUTH (NYC, noise, post-punk): 18:15, Alpha [MP3: Teen Age Riot]
ARCADE FIRE (Montreal, majestueuze indie rock): 20:00, Alpha [MP3: Rebellion (Lies) (live)]

U TWIJFELT: U.N.K.L.E. (kent eigenlijk iedereen alleen van die ene samenwerking, dus wat valt er verder te beleven?), Nine Inch Nails (legendarische band die zichzelf vakkundig overbodig heeft gemaakt).

U MIJDT: The Pigeon Detectives (hype in een glas water), CocoRosie (raar-voor-het-raar, na de gekke act blijft er weinig over), Simian Mobile Disco (zonder de andere helft van de band en zonder Justice blijft generieke dansmuziek over.)

MAANDAG

Jongens waren we, maar aardige jongens. Later zullen we ons dit schaterend herinneren. Het is gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.

Eerder op GNFTI: 2005 verslag; 2006 vooruitblik, verslag. Elders: de Volkskrant, 3voor12, File Under, Flickr, YouTube, nog meer YouTube.

Operatie Biddinghuizen, 2007. (2)

Lieve Lezer, Goed Mens, Vroom Cultuurvorser. Als zelfrespecterende Vriend van Lowlands heeft u natuurlijk allang de Volkskrantbijlage uitgeplozen, de Mobile Festival Guide gedownload en, vooral, het Blokkenschema in viervoud uitgeprint - maar heeft u al de Lowlands 2007 Google Earth Overlay?

Nee, natuurlijk niet, sufmiep. Want ik heb ik hem net gemaakt. Waarom? Opdat u de Flevo'se klei eens van boven kunt bekijken i.p.v. van onder (zoals dat nou eenmaal gaat na een paar dagen modderhappen), en bovendien punaises in de polder kunt prikken - of user generated content kunt toevoegen, zoals dat hoort te heten - in de trant van "deze foto heb ik hier genomen", "hier ben ik mijn maagdelijkheid verloren" of "hier heb ik een punker aan een roestige spies geregen".

DOWNLOAD DUS:
DE LOWLANDS 2007 GOOGLE EARTH OVERLAY.

En vooral: toevoegingen en correcties welkom.

Google Earth vind je hier. Werkt niet in Google Maps. Niet geldig in combinatie met andere aanbiedingen. Met bijdragen van Niek Froma.

Operatie Biddinghuizen, 2007. (1)

Lieve Lezer, Goed Mens, Vroom Cultuurvorser.

Lowlands 2007 is weldra aanstonds. Sterker nog, komende woensdag is het Volkskrantbijlage- en Blokkenschemadag, en dat is aanzienlijk gewichtiger dan, zeg, Vlaggetjesdag. Geen compulsief-gedetailleerd routeschema (nog) dus van mij, maar wel even een auditieve preview voor éénieder, leken en snobs gelijk. Luisteren maar.

OPERATIE BIDDINGHUIZEN.

Omdat ieder van jullie een Goed Mens is met een reine christenziel, gaan jullie natuurlijk allemaal naar Lowlands over een paar weekjes. Met jullie rugzakjes met een aapje eraan. Ik zie jullie wel. Maar het driedaags bachanaal in de polder is niet alleen een festival voor de Goede Mens, maar vooral ook voor de Mens met Verstand van Muziek. En dat wil nogal eens voor wat verwarring zorgen in die tere, vrome hoofdjes van jullie. Geen nood! GNFTI is hier om de wirwar van tentharingen voor jullie te ontknopen, de kakafonie van muzikale hoogstandjes in welluidende banen te leiden, kortom: Vertrouw Mij. GNFTI is de Weg.

--> Leest toch verder, Goed Mens!

VRIJDAG

Het is vrijdag in het dierenrijk, en de Goede Mens ontwaakt enigszins brak in de polder na een donderdagavondje Aldi-bier drinken en tijdelijke buren groeten. Of, als de Goede Mens een sukkel is, staat zij nog in de rij en moet haar Bristol-tentje nog opgezet worden. Dit is niet De Weg. Kom als het nog donderdag is.

DONDERDAG

Blokkenschema uitprinten, naar Lowlands komen.

VRIJDAG

Het is vrijdag in het dierenrijk, en de Goede Mens ontwaakt enigszins brak in de polder na een donderdagavondje Aldi-bier drinken en tijdelijke buren groeten. En dan het terrein op, koters. Alsnog in de rij staan, natuurlijk, maar dat is voor een Goed Mens nauwelijks meer dan een peulenschil. Beetje terrein verkennen, even wat eten, en hoppa, voor de Goede Mens het echt beseft koekt de klok alweer twee uur in het dierenrijk. Hetgeen betekent dat het hoog tijd wordt om eens wat muziek te aanschouwen. Tradities zijn er om in ere te houden, dus kies een openingsband uit. De opening van Lowlands meemaken is Belangrijk en een Goed Ding. Dit jaar dient zich geen onbetwistbare winnaar aan, dus ik kan hierin geen leidend licht zijn. Ook profeten kennen beperking. Dus vertrouw op je eigen beslissingsvermogen, hoeveel paniek dat ook mag opleveren in jullie zachte hersenpannetjes. Ook dat gaat voorbij.

Het komt dan dus vooral op jezelf aan: hou je van herrie en rook je graag marihuana, ga dan naar Wolfmother. Ben je joods en rook je graag marihuana, ga dan naar Matisyahu. Ben je latent homoseksueel of Scandinaviofiel, ga dan naar Mew. Hmm. Misschien dus dat het dan het beste is om de traditie voor één keer te laten varen en gewoon op tijd in de Bravo te zijn voor Neerlands hoop in alle tijden, het immer fantastische Spinvis. Ha, toch een leidend licht. Bracht ik je even in de war; typisch profetentrucje. Stukje klantenbinding.

Misschien wel het belangrijkste strategie-element om een cultureel-fysieke uitputtingsslag als Lowlands optimaal te benutten is ervoor te zorgen dat je je kruit niet in één keer verschiet. Check daarom even Zero 7, da's rustig (sorry, "downtempo") en ook nog leuk. Razorlight is ook leuk, maar da's heel vaak op de radio.

UPDATE: Je kunt ook om 16:30 bij het Food+Fun Fair-restaurant een kekke tekening van Jean-Marc van Tol halen voor het goede doel! Kan ook morgen om 11:30.

Daarna spoedt de Goede Mens zich met verve naar de Lima voor wat nu al een hoogtepunt van Lowlands 2006 belooft te worden: José Gonzalez. Eigenlijk een onwaarschijnlijke held: gewoon een Scandinavische Latino met een Spaanse gitaar ("niet nog één!" hoor ik u denken), maar man, wat is hij betoverend in zijn eenvoud. Ook als u hem niet kent kent u hem, want hij zong dat lied van die prachtige Sony Bravia-reclame met al die stuiterballen. En dat was dan weer een lied van The Knife, maar daar hebben we het later over. Hij zal dan ook wel wat covers gaan spelen vermoed ik, en geloof mij nou maar: Joy Division, Massive Attack, Kylie - dat kan allemaal makkelijk op een klassiek gitaartje.

Dan hoppa, geen tijd te verliezen: in India spelen The Veils. Niet schrikken, die man staat echt niet dood te gaan, hij gaat gewoon op in z'n muziek. Dat heet "intens" geloof ik. Daarna met een burrito in de hand naar de Bravo: immers, DJ Shadow. Het immens gelauwerde "Endtroducing..." was het eerste album dat volledig uit samples bestond en een belangrijke reden dat experimentele geluidscollage-hiphop zoals hij die maakt serieus genomen wordt. Even kijken of hij z'n mad skillz nog heeft.

Snow Patrol, da's ook leuk. Van die typisch Schotse onderkoelde rock, maar dan met af en toe een stevige gitaarbeuk ertussen, ja, 't is gewoon een gevoel, weet je wel... Oké. Ik geef het toe. Eigenlijk ben ik gewoon als een bakvis zo verliefd op dat stukje waarin hij zingt: "Put Sufjan Stevens on / And we'll play your favourite song / 'Chicago' bursts to life". Soms is dat genoeg.

De dagsluiting is wederom kiezen geblazen: gaan we voor pub-hype en BBC-lievelingen Hard-Fi of toch voor de bijzondere, koppige electronica van The Knife? Hmm. Als je wil feesten, ga naar Hard-Fi. Ik laat voor nu even de uniekheidsfactor meewegen en kom uit op The Knife, een uiterst merkwaardig broer/zusduo uit Zweden dat hoekige, ietwat enge electronica maakt. Ze zijn nogal van die ouwerwetse "fok de media-aandacht, we doen niet aan foto's"-gimmick, dus ik ben benieuwd wat voor maskers ze nu weer op hun kop zullen hebben.

Dan drinken en dansen, Goed Mens! Het weekend is nog piepjong!

SPINVIS (Nieuwegeinse knipselkrantpop): 14:30, Bravo [MP3: Ik Wil Alleen Maar Zwemmen]
ZERO 7 (Britse downtempo): 16:15, Bravo [MP3: In the Waiting Line]
JOSE GONZALEZ (Argentijnse Zweed met gitaar en stijl): 17:45, Lima [MP3: Heartbeats]
THE VEILS (NZ/GB, Jeff Buckley leeft!): 18:30, India [MP3: Lavinia]
DJ SHADOW (Californië, turntablism/experimentele hiphop): 20:00, Bravo [MP3: Organ Donor]
SNOW PATROL (Noord-Ierland/Schotland, indie rock): 21:00, Grolsch [MP3: Hands Open]
HARD-FI (GB, dansbare indie): 22:00, India [MP3: Hard to Beat]
THE KNIFE (uniek Zweeds electronicaduo): 22:00, Bravo [MP3: Heartbeats]

DE GOEDE MENS TWIJFELT OVER: OJOS DE BRUJO (alleen als de zon schijnt) UPDATE: OJOS DE BRUJO wordt vervangen door OPGEZWOLLE, FUN LOVIN' CRIMINALS (bereleuk maar kennewenouwel), PLACEBO (goed maar kennewenouwel en sterke concurrentie op dat tijdstip).

DE GOEDE MENS MIJDT: THE MAGIC NUMBERS (mager), BLOC PARTY (2005), ANOUK (Parkpop).

ZATERDAG

De eerste kater is een feit, en het is dan ook zaak dat de Goede Mens zo spoedig mogelijk wakker wordt teneinde met frisse moed een nieuwe dag tegemoet te zien. Popartiesten kennen zo hun eigen bioritmes en liggen dientengevolge nog te ronken in hun camper, tourbus of vliegtuig, dus voor de ochtendlijke cultuurvorsing is de Goede Mens toegewezen op andersoortig vermaak. Lowlands University biedt (naast gedegen onderwijs) een goede toevlucht hiertoe, maar niet vandaag. Marc Cornelissen gaat het namelijk hebben over ijskappen en Peter Hagoort over de hersenen. Nou is dat laatste volgens GNFTI wel verdomd interessant, maar het gerucht gaat dat Prof. Hagoort niet in levende lijve aanwezig zal zijn op de Juliet-faculteit maar zijn praatje van achter een digitaal video-spreekgestoelte zal gaan houden, en iedereen met een half brein weet dat je tv kijken ook thuis kan doen. Bovendien heeft 'ie een gek brilletje.

Neen, film biedt soelaas! Schaf koffie aan in een aantal eenheden n, waarbij n gelijk is aan hoeveel je er kunt betalen dan wel dragen, welke van de twee het laagst is, en spoed naar de Echo voor Me and You and Everyone We Know, een behoorlijk verknipte film over een stel nogal verknipte mensen, die vriend O. naar ik meen omschreef als "Happiness maar dan zonder dat dikke mensen de hele tijd gaan masturberen". Hetgeen ik een aanprijzing vind. Tenzij je hem al gezien hebt natuurlijk, want dan kun je je ziel gaan reinigen via Tai Chi (want spiritueel!), Coolpolitics (want geëngageerd!) of op de camping hangen (want weinig moeite!). Zie maar.

UPDATE: Vergeet ik toch bijna jullie De Kevers aan te smeren! Beatles in het Nederlands, tal van luisterrijke gasten. Ben benieuwd wat de Jeugd ten tonele zal spreiden, maar zet nu vast in op "Ik geef het toe ik zeg kenker, ik zeg kenker de hele tijd" (Getting Better) of desnoods "Geluk is een warm kroketje". Hoe dan ook, ken je ook heen.

We schrijven 2006, het is middag, en er zijn bands. Benieuwd naar hoe je ouwe klasgenoten er zo onderhand uit zien? Ga dan even langs bij Urban Dance Squad, want daar zijn ze allemaal ook. Is zo'n reunie-optreden ook nog ergens goed voor. (Jongere kijkers: UDS maakte crossover (zo noemden wij rappende rockers toen) en was één van de meest toonaangevende Nederlandse bands van het vorige decennium.) Dan: Guillemots, waarover ik niet veel meer kan zeggen dan dat het erg goed schijnt te zijn en ik net zo benieuwd ben als u, Goed Mens. Hun debuutalbum is net uit, en deze vogels lijken zich op te werpen als (durf ik het te zeggen?) een Britse tegenhanger van Arcade Fire: ruimtelijke, ornaat versierde pop waar je nog wel eens vrolijk van zou kunnen worden ook. Maar dan Brits, hè. Of minder eerbiedig: Dexy's Midnight Runners op de kunstacademie. Met zowel een klassiek geschoolde contrabassist als een Braziliaanse voormalig death metal-gitarist in de gelederen kan er weinig fout gaan, toch?

Misschien kun je ook nog effe wat oud-Hollandse hiphop meepikken bij Jawat! en kornuiten als de tijd het toelaat. Bouncen met die hap. Dan The Frames niet vergeten. Vechten al zo'n vijftien jaar tegen de bierkaai die muziekindustrie heet met hun gevoelsrijke liederen, en krijgen de laatste tijd geleidelijk meer verdiende erkenning. En als je daarbij bedenkt dat in de Pulp Fiction-scène waarin Mia Wallace ligt te overdosen iemand in de achtergrond een shirt van de band aanheeft, nou, dan lijkt me erkenning wel op zijn plaats.

Dan een fantastische gekke man: meneer Mocky. Meneer Mocky komt uit Canada, woont al een tijdje in Berlijn, en ik ben zijn fan. Vorig jaar had hij een bescheiden hitje met het briljant frivole "Catch a Moment in Time", dat Mocky's onnavolgbare stijl eigenlijk tot in de puntjes samenvat: eenvoudige, lekkere laptopbeats, hilarisch amateuristische raps, en een goede maar gezien de omlijsting volkomen misplaatste crooner. Wat wil Mocky? Lol hebben en muziek maken gok ik, en daar slaagt hij met gratie in. Het gerucht gaat dat hij zijn laptop onlangs heeft verruild voor echte instrumenten, en die ontwikkeling zie ik met een vol verwachting kloppend hart tegemoet. Ook moet vermeld dat hij dit jaar ook al op Pinkpop speelde, maar dan in zijn andere gedaante: als drummer van Jamie Lidell, die op een andere manier dezelfde diepironische lijn tussen Goede Muziek en hilariteit bewandelt. (GNFTI wist niet dat hij voor Lidell drumde, zag het op tv, en schrok er van.)

Na het breed grijnzend aanschouwen van een breed grijnzende Canadees bevindt de Goede Mens zich plots in het Grote Niets. Nu is het Grote Niets een stempel van iedere Lowlands, en mijns inziens geen tekortkoming maar een feature: immers, het stelt de Goede Mens in staat om even pauze te nemen van het almaar rennen tussen tenten. Meestal is dit een goede reden om enige tijd in de theatertent door te brengen, en ik stel dit dan ook voor.

Onderschat Dolf Jansen niet. Dolf is een raslowlander, en in de polder ineens een heel ander mens dan op het Singel, op het Mediapark, of op het podium van de Stadsschouwburg van Anloo. In Biddinghuizen heeft Dolf geen script, geen regisseur, geen routine: de magere hardloper praat tegen je alsof hij naast je zit op het festivalterrein. Hij heeft dezelfde lichtnaieve interesse in muziek als jij, hij is net zo brak als jij. Het mag duidelijk zijn, een aantal van mijn meest dierbare Lowlandsherinneringen zijn aan Dolf: de storm van 2001, toen hij opmerkte dat I Am Kloot Storm Warning speelde en toen prompt de bliksem insloeg; 2005, toen hij terugkwam van vakantie in Canada enkel om op Lowlands te mogen spelen, en in het vliegtuig nog een stukje bedacht dat hij graag wilde doen, hetgeen hij vanaf een verfrommeld papiertje de Juliet in improviseerde. Dolf is een profeet, een beetje zoals GNFTI eigenlijk.

Echter: leuk, zo'n theatraal uitstapje, maar waarschijnlijk is het de onbeleefdheid waard om voortijdig afscheid te nemen van Dolf. Want lang voor het kwart voor negen is zal de Grolsch-tent al aan alle kanten uitpuilen van de Goede Mensen, en met een goede reden: Iggy & The Stooges. Laat me dat nog even duidelijk zeggen: IGGY POP SPEELT OP LOWLANDS. Kansen kunnen ook in uwer schoot geworpen worden, Goed Mens. Wees erbij.

Dan de dagsluiting. Na Iggy kunt u nog een stukje Scissor Sisters meepikken (als u aandringt). Anders is het zaak dat de Goede Mens een goede pretsigaret rolt en een comfortabele plek zoekt op één van de heuvels naast de Alpha (de tent komt u waarschijnlijk niet meer in) teneinde Massive Attack over zich heen te laten komen. Ontspan. Iggy is naar huis. We're in chill country now. En, whoa, er zijn nog mooie lichtjes ook. Geniet.

Er is wel een eervolle vermelding, en die gaat naar Michael Franti & Spearhead. Eerder vandaag speelde de boomlange wereldverbeteraar al in de Alpha, maar toen moest u naar Mocky van mij. Welnu, toen is onze hippieneger blootsvoets naar de Echo gelopen, onderwijl her en der hugs uitdelend, om zijn al even idealistische documentaire I Know I'm Not Alone te promoten. Onthoud immers, Goed Mens, dat ook idealisten kapitalisten zijn, ook al hebben ze geen geld voor schoenen. Nu gaat die film over Irak, Palestina en het denkbeeldige landje Israel, en over de menselijke kosten van oorlog, dus daar wordt u niet vrolijk van. En dat kan niet de bedoeling zijn: de werkelijkheid bestaat, daar kunt u van overtuigd zijn (eat that, Heidegger!), maar die zien we pas maandag of dinsdag weer. Echter, onze twee meter aan wandelende vrede laat niet alleen zijn Middle East's Tragicallest Home Videos zien, hij gaat aansluitend ook nog akoestisch spelen en wat vragen uit het publiek beantwoorden: het belooft een heuse happening te worden. Triphop- en zelfs punkhelden ten spijt roept dit toch wat twijfel op bij de Goede Mens. Wat te doen? De tijd zal het leren.

Daarna: naar buiten, naar buiten. Buitensporig veel cocktails drinken en terugkomen voor Patatje Metal, ik heb geen idee wat het is, mogelijk u ook niet als u de tent uit loopt. Toch gaan.

YOU AND ME AND EVERYONE YOU KNOW (gekke film): 12:00, Echo.
URBAN DANCE SQUAD (NL crossover met kinderen en een hypotheek): 13:45, Bravo [MP3: Happy Go Fucked Up]
GUILLEMOTS (GB avant-gardistische indie): 15:15, Lima [MP3: Trains to Brazil]
JAWAT! & CO (die apen weer): 15:30, Bravo [MP3: Heel Goed]
THE FRAMES (Ierse fietsenmaker met bezieling): 16:45, Grolsch [MP3: Finally]
MOCKY (CA/DE, Bloodhound Gang voor de intelligentsia): 17:45, Lima [MP3: Catch a Moment in Time]
DOLF JANSEN (Lowlander met microfoon): 20:00, Juliet
IGGY & THE STOOGES (geen commentaar): 20:45, Grolsch
MASSIVE ATTACK (het geluid van de Bristol): 21:45, Alpha [MP3: Protection]
PATATJE METAL (geen flauw idee): 00:30, Juliet

DE GOEDE MENS TWIJFELT OVER: THE RACONTEURS (meer dan een White Stripes-spinoff?), MICHAEL FRANTI Q&A-SESSIE (prachtvent, maar hallo, IGGY POP SPEELT OP LOWLANDS).

DE GOEDE MENS MIJDT: THE STREETS (de wellicht meest baanbrekende plaat van 2002 gemaakt, maar is op het podium liefst bezopen en ongeinspireerd), LOWLANDS UNIVERSITY (er is een tijd en een plaats voor alles).

ZONDAG

Men noemt het een rustdag, maar de veelheid aan te ondernemen activiteiten dient zich op acute wijze aan. Vertrouwde u GNFTI toen hij zei dat de tijd om naar Lowlands University te gaan nog zou komen? Fijn. Die is namelijk nu. Twee colleges zijn er, beiden even enerverend: Richard Eikelenboom zal vertellen over sporenonderzoek bij misdrijven, en met zijn ervaring met de Schiedammer parkmoord (waarbij een onschuldig mens veroordeeld werd) en de Deventer moordzaak (waarbij een onschuldig mens veroordeeld werd, doe geen moeite mij van een ander standpunt te overtuigen) kan het niet anders of hij gaat ranzige doch reuze interessante plaatjes laten zien. Dat is pas wakker worden!

Daarna zal Nobelprijswinnaar meneer Professor Gerard 't Hooft u inwijden in de wereld van de zwarte gaten, een fenomeen waarmee u na uw buitensporige alchohol-inname van vannacht wel bekend mee zult zijn. Meneer 't Hooft, wat kan ik zeggen dan don't mess with the guy. Motherfucker won de fucking Nobelprijs voor het ophelderen van de quantumstructuur van elektro-zwakke interacties in de natuurkunde, verenigde ook nog eens de elektromagnetische kracht met de zwakke kernkracht via dimensoniele renormalisatie, om niet te spreken van zijn verklaring voor het feit dat de quarks die deel uitmaken van een hadron opgesloten liggen binnen die hadronen, of het inzicht dat de hoeveelheid informatie die in een bepaalde ruimte past niet zozeer afhankelijk is van de inhoud van die ruimte (zou je denken) maar van haar oppervlak, het zogeheten holografisch principe. Bent u er nog? Deze gangster heeft zelfs Stephen Hawking gedwongen tot het toegeven van zijn ongelijk inzake de informatieparadox bij zwarte gaten. Meneer 't Hooft is een meer dan rechtmatige erfgenaam van Einstein, een groot onderdeel van het Nederlands wetenschappelijk erfgoed, en, om het in een natuurkundegrap te verpakken, a (weak) force to be reckoned with. Het is GNFTI een eer om meneer 't Hooft te mogen horen spreken.

Behalve dan dat tijdens het betoog van meneer 't Hooft de zoete tonen van Johan zullen klinken en ach, Johan, ik heb er een immens zwak voor. Op Lowlands 1997 kreeg ik hun debuutalbum cadeau van mijn toenmalig lief, en dat vergeet je nou eenmaal niet. Twijfel dus.

Na Johan is alles echter ineens een stuk duidelijker: Broken Social Scene. Laat u zich niets wijsmaken door luie classificaties, Goed Mens: BSS klinkt als niets anders ooit. Dit bijeengeraapte zootje Canadezen maakt muziek die niemand anders maakt, nooit obscuur, altijd meeslepend. Onmisbaar.

Ook de Goede Mens mag zich schuldig maken aan een guilty pleasure op z'n tijd: het hoofd nog zwevend van de verwarrende schoonheid van Broken Social Scene is het wellicht passend om nog éven door te rennen naar de Alpha om het laatste stukje Panic! At the Disco mee te pikken. Oké, het zal wemelen van de minderjarige meisjes, maar dat is voor de Goede Mens nooit een belemmering geweest. Sowieso is het de moeite waard om het meesterwerkje I Write Sins, Not Tragedies live te horen: alle mediahype ten spijt (of niet) is dit namelijk een magistraal lied, gedreven door een beknopte herhaalde tekst met een eenvoudig, pakkend verhaal: een bruidegom hoort kort voor zijn huwelijksvoltrekking hoe de cateringstaf terloops zijn bruid dist en probeert één en ander te relativeren. Met een beetje mazzel spelen ze dat nummer toch wel als laatste. Ik zeg fuck de media, omarm de hype. Immers: het enige verschil tussen martelaarschap en zelfmoord is media-aandacht. O, en als u P!@TD nog niet heeft toegevoegd als vriend op Myspace dan kan dat altijd nog maandag. Tom zal blij met u zijn.

Daarna geef ik u vrij. U kunt naar The Kooks gaan kijken, desnoods. Als u maar weet dat GNFTI een zwak heeft voor punkrock. En dat GNFTI aanwezig was bij één van die kleine Lowlands-legenden, de podiumbestorming van 1997. Pennywise dus, in de Grolsch. Al is het alleen maar om Bro Hymn te horen, een prachtige punkklassieker over vriendschap en misschien wel het onofficiële volkslied van Lowlands, gezongen door velen die het origineel niet eens kennen. Punkrock democratiseert. Punkrock verbroedert. Laten wij niet vergeten.

O en trouwens, wat willen The Strokes stiekem toch graag dat één van hen tieten had. Yeah Yeah Yeahs kijken kan daarom geen kwaad.

Dan gaat men spoedenderwijs naar de India voor Wir Sind Helden, de helden van de Neue Neue Deutsche Welle. Oké, ze zingen in het Duits, en daar maak je geen vrienden mee, maar kom op, wat een heerlijke pakkende popliederen. GNFTI duldt geen twisten hierover. Ook als u ze niet kent, Goed Mens, kent u ze: ze maakten het fantastische Ich Will Da Sein dat tijdens het WK voetbal dienst mocht doen als eindtune van NOS Studio Sportzomer. Dus als u bij dit lied aan Jack van Gelder moet denken, dan bent u niet alleen. Hoe dan ook, WSH is menselijk en uiterst charmant, en een moet-zien.

Hetgeen de Goede Mens plaatst voor het laatste planningstechnische dilemma van deze Lowlands: halverwege WSH begint namelijk het optreden van indie-lievelingen Belle & Sebastian. En ook dat is iets dat gezien moet worden. Gebruik uw oordeel, and gebruik haar wijs, Goed Mens. GNFTI vertrouwt op u. Immers, voor u het weet is ook deze Lowlands weer voorbij, behoudens nog een laatste nacht van ongebreideld hedonisme (immers, alles mag op). U heeft goed gedaan. Dat weet u. U bent een Goed Mens.

LL UNI - RICHARD EIKELENBOOM (een intellectueel gorefest): 12:00, Juliet.
LL UNI - MENEER PROFESSOR GERARD 'T HOOFT (ontzag over hoe het universum werkt): 13:15, Juliet.
BROKEN SOCIAL SCENE (Canadese indie all stars): 14:15, India. MP3: Anthems for a Seventeen-Year Old Girl]
PANIC! AT THE DISCO (Las Vegas, Myspace-emo): 14:45, Alpha. [MP3: I Write Sins, Not Tragedies]
PENNYWISE (Californië, punk rock): 17:00, Grolsch [MP3: Bro Hymn (tribute)]
YEAH YEAH YEAHS (New York, indie rock): 17:45, Grolsch [MP3: Gold Lion]
WIR SIND HELDEN (DE, gitaarpop): 20:15, India [MP3: Wenn Es Passiert]
BELLE AND SEBASTIAN (Schotse doe-het-zelf indiepop): 20:45, Grolsch [MP3: Another Sunny Day]

DE GOEDE MENS TWIJFELT OVER: JOHAN (heel goed dus maar meneer 't Hooft spreekt), PETE PHILLY & PERQUISITE (tijdstipconcurrentie), ARCTIC MONKEYS (liever op de dansvloer, hypes duren maar zo lang).

DE GOEDE MENS MIJDT: POSTMAN (trouwen en Amerika doen gekke dingen met je talent), MUSE (pas amusé).

MAANDAG

De werkelijkheid presenteert zich schrijnend. U heeft gezien. U heeft goed gedaan. U, goed mens, heeft het Pad gevolgd. Of niet. U heeft uw eigen pad gevonden, hoe dan ook. U heeft dingen meegemaakt die ik niet had kunnen voorspellen. U heeft dingen meegemaakt die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Kortom, weer een Lowlands is voorbij. U gaat naar huis en slaapt. MP3'tjes blijven slechts zeer korte tijd online. U droomt.