LIJSTJES.

1) Alles wat er fout kan gaan: van "Livestrong-polsbandje* blijft haken aan draaideur" tot "White Stripes maken slechte plaat".

2) Vervloekte objecten: van een stoffige bril tot voor altijd verloren liefdesbrieven.

3) Photoshop-functies voor de liefde: van "vervagen" tot "ongedaan maken".

*Wanneer zijn we in het Nederlands eigenlijk onderscheid gaan maken tussen 'armbandje' en 'polsbandje'? En wat is het verschil?

---

UPDATE:

4) Dingen die ik niet meer hoef te doen, gelukkig.

---

UPDATE (2):

5) Toegevoegd op aanraden van vriend Martijn: 40 dingen die elke zuiplap gedaan moet hebben voordat hij of zij sterft.

(via wendell, theonion, ask metafilter / this american life, mcsweeney's.)

HIER KOM JE JE BED VOOR UIT.

In "31 Songs" (in de VS uitgebracht als "Songbook") houdt Nick Hornby een gepassioneerd pleidooi voor de liedjes die het 'm doen voor hem; het spectrum reikt van robuuste, iconische rock-anthems als Springsteen's Thunder Road tot de gedistilleerde en gemashupte hipheid van 2 Many DJs (in de inhoudsopgave overigens vermeld als "Soulwax"). Maar opvallender is het essay over Nelly Furtado's "I'm Like A Bird", waarin Hornby oprecht (en térecht) de lof der eenvoudige, lekkere popmuziek bezingt.

In menige discussie met Serieuze Muziekliefhebbers © blijk ik vaker dan ik gedacht had die positie te verdedigen. Vergelijk: een vriend van mij is kok in een bijzonder omhooggevallen hotel. Hij schudt de duurste en sjiekste gerechten uit zijn mouw (en die zullen vast niet te versmaden zijn), maar als je hem vraagt, "Wat eet je zelf nou het liefst?" antwoordt hij steevast: "Lekker broodje kroket." En geef hem eens ongelijk!

Lang verhaal kort: als ik jou binnenkort ergens hoor zeggen, hoe terloops ook, dat je Get Out of My Bed van Krezip écht een kútnummer vindt, dan zie ik geen andere optie dan je ter plekke dood te stompen. Ter plekke.

De traditie van het boek wordt overigens voortgezet bij McSweeney's.