ÉÉN JAAR GNFTI. (2)

EDIT: nu met nòg werkendere links! excuses.

Zoals deze jubileumweek begon met een stukje geschiedenis, zo sluiten we hem af met een bescheiden selectie van stukjes die hier het afgelopen jaar de revue passeerden.

‘Maybe this year will be better than the last'
Maandag gorgelde ik de eerste post ooit al omhoog: het begin - en meteen het einde - van een serie. De gele vierkantjes bij de jubileumstukjes deze week zijn natuurlijk een verwijzing hiernaar. Andere vroege stukjes waren wat typischer voor GNFTI. Hieronder scharen we bijvoorbeeld een nogal cryptisch eerbetoon aan Spinvis en een vroege uiting van mijn obsessie met The Smiths (die ik trouwens later beter onder handen zou nemen).

‘Stop me if you think that you’ve heard this one before’
Popmuziek, en popcultuur in bredere zin, bleven belangrijke thema’s. Zo had ik altijd wel wat te zeuren over songteksten, albumhoezen, en kinderen en muziek. Of muzikale kinderen. In december relateerde ik persoonlijke ervaringen van het afgelopen jaar aan liedjes die er een achtergrond bij vormden.

‘Songs are never quite the answer, just a soundtrack to a life’
Popmuziek vormde ook de inspiratie voor de enige serie die wel de tand des tijds heeft doorstaan: “Songs To Look At”. Liedjes van Dashboard Confessional, Postal Service en Ryan Adams werden onder handen genomen. Terugkijkend ontdek ik een oud stukje dat wel eens de kiem zou kunnen zijn van dit idee.

‘These weird creatures who lock up their spirits’
Foto’s waren er ook vanaf het begin. Ze kregen uiteindelijk hun eigen plek in het doorlopend vernieuwde fotolog in de zijbalk, maar ‘plaatjes-met-een-stukje’ of wat uitegebreidere fotoseries belanden gewoon op de voorpagina. Foto’s van I.stanbul en Boedapest bijvoorbeeld, maar ook dichter bij huis: Rotterdam (1) (2) en Antwerpen.

‘Pouring over photographs, living in your letters’
Regelmatig wijdt GNFTI een stukje aan de onophoudelijke drang van ondergetekende om de wereld te begrijpen. In het kader hiervan bracht ik u de mind map, een uitleg van het begrip ironie en werd het Poldernederlands onder de loep genomen. Waarbij ik ongetwijfeld wel eens iemand verkeerd citeerde.

‘You said that irony was the shackles of youth’
Tegelijkertijd wordt het ronduit belachelijke niet geschuwd; wat mij betreft valt dat trouwens onder de belangrijkere zaken in het leven. Hetgeen geïllustreerd wordt met het Gay Beer Project en mijn versie van Wallie het betaalmonster.

‘Oochie walla-walla, oochie bang-bang’
Laat ik afsluiten met mijn top 10 persoonlijk favoriete stukjes van het afgelopen jaar. In chronologische volgorde, dat dan weer wel.

Brief. - 06.06.03
The Gay Beer Project. - 25.08.03
Raakt nooit af. - 13.10.03
Gedicht. - 30.11.03
Vervangingsmaten. - 10.12.03
Gevonden! - 13.12.03
Songs to Look At: Dear Chicago. - 26.12.03
Een lijstje. Met een paar liedjes. - 31.12.03
Gerede twijfel. - 09.02.04
Lulverhalen. - 12.02.04

En met dit stukje schaamteloze zelfverheerlijking komen we aan het einde van een week van schaamteloze zelfverheerlijking; GNFTI bestaat één jaar, dat weten we nu gdvrdmm wel. Mag ik u, lieve lezer, bedanken voor uw lieve aandacht en lieve reacties. Ik vind u zo lief, ik zou u thuis willen opzoeken en knuffelen tot het ochtendgloren. Wacht, dat ga ik ook doen! Tot zo.


Wij keren nu weer terug naar onze oorspronkelijk geplande programmering.

STATISTIEKEN.

GNFTI
Aantal posts: 236

waarvan
Paul: 50
Fotografie/Video: 30
Leren: 25
Serie(/Jubileum): 13
Wereld: 52
Media: 49
NSFW: 4
Overig: 13

Fotolog
Aantal posts: 171

waarvan
Zoetermeer: 64
Den Haag: 30
Leiden: 26
Delft: 13
Rotterdam: 13
Amsterdam: 10
Overig: 15

KIPPIS!*

Gastbijdrage door Grytsje Klijnstra (ex-Bloody Hell)

Gryts is een bijzonder geval. In eerste instantie omdat ik haar eerst in het echte leven heb ontmoet, en daarna pas d'r weblog ben gaan lezen; en vooral ook omdat ik haar daarna eigenlijk nooit meer in het echte leven heb gezien (!). Toch is ze in een bepaald opzicht mijn geestelijk moeder, in weblogland (zoals ik maandag zei) en in insektenland. Sinds januari zat ze in Finland, voor studie en zelfverrijking. Afgelopen week ging a) haar weblog naar de haaien en b) keerde ze terug naar Nederland. Toch vond ze de tijd om een gaststukje te schrijven. Gryts: tige tank!

Vergeet die rendieren, de sneeuw en de meren, Finland is berucht om haar alcoholge-/ver-/misbruik. Hoewel de Overheid het probeert te reguleren door de alcoholprijzen te verhogen (tot 5 euro voor een biertje van 0,3 liter), ligt half Finland in het weekend laveloos op straat. Wanneer het op alcohol aankomt zijn ze creatief. De "Booze Cruise", nationale feestdagen, zelf brouwen, drinkspelletjes... Vergeet de Samen/Lappen, Kareliërs, Zweeds-Finnen en de Helsinkiërs - Finland kun je opdelen in de volgende groepen:

-Nuchtere Finnen.

-Finnen met een alcoholpromillage van 0 tot 0,5. Dit is de Fin die zich op zijn gemak voelt. De bloedvaten verwijden en de Fin wordt lekker warm en moet vaak plassen. Gelukkig zijn de Finse clubs en bars uitgerust met flink wat wc's. Ook met de lichaamstemperatuur is rekening gehouden: de Fins-minimale stijl zorgt ervoor dat de Fin meestal zijn eigen warme atmosfeer moet creëren.

-De aangeschoten Fin. Deze Fin heeft moeite met het beoordelen van situaties en heeft minder natuurlijke remmingen. De Fin overschat zichzelf. De aangeschoten Fin in actie is amusant. Neem nu bijvoorbeeld Fin A die ruzie had met een boom. Al scheldend oefende hij zijn beste karatetrappen uit op de stam, waarna hij elke keer omviel en nog kwader werd. Saillant detail: tweederde van Finland is bos. Deze Finnen komt u op elk tijdstip van de dag in uw treincoupé tegen. Deze Finnen verraden zichzelf snel: ze praten. 's Nachts is dit de gemiddelde gemoedstoestand van het Finse volk op het stationsplein.

-Zat tot stomdronken Finnen. Dit zijn Finnen die loskomen. Emoties komen naar boven en hun zelfkritiek verdwijnt. Meestal gaan Finnen dan schelden op de wereld. Het gebeurt dan ook vaak dat er midden in de nacht waggelende Finnen luide monologen houden, waarbij alle scheldwoorden uit de kast worden gehaald, en dat zijn er veel.

-Finnen met 3 tot 4 promille in hun bloed. Laveloos, zo zat als een slingeraap. Praten gaat niet meer, de wereld dringt niet meer tot de Fin door en de Fin moet nog naar huis. De wereld beweegt en roteert en dan komt men een roltrap tegen. Zo aanschouwde ik Fin B die deze hindernis nam. Fin B had de grootste moeite om zich staande te houden, waarna halverwege de afwijkingen naar links en rechts te groot werden. Hij ging voluit op zijn muil en werd door de roltrap keurig de eerste verdieping opgeschoven, waar hij maar bleef liggen. Ook staande slapers zijn in deze fase een veelgezien fenomeen.

-Tot de laatste categorie behoren de Finnen met een promillage van meer dan vier promille. Er is risico op hartstilstand, of de Fin gaat knock-out. 3 Uur 's nachts. Het is -15 graden en daar liggen ze. In de sneeuw, in een portiek, in de goot, schoenen kwijt, totaal van de wereld. Het is de vraag of ze 's ochtends nog wakker worden van de afgaande Nokia in hun binnenzak.

Geen wonder dat Finland nummer 1 is op de wereldranglijst koffieconsumptie. En waar dacht jij dat ze die mobieltjes voor nodig hebben?

*: "Kippis" is Fins voor "proost". Hoewel het totale alcoholgebruik relatief niet zo groot is, is manier waarop wel verschillend. Door de week wordt er amper gedronken, in tegenstelling tot in landen zoals Nederland. In het weekend echter, wordt er gezopen tot het geld op is of men niet meer kan. Daarnaast wordt 80% van het totale alcoholverbruik gedronken door 20% van de bevolking.

Paul, je bent geweldig, je log bestaat een jaar, ik heb inmiddels mijn Finse vrienden uitgenodigd en we klinken op jou.