PO-TAY-TO PO-TAH-TO.

CLINTON: Well, first of all I support John Kerry. He’s
a good man, he’s a good senator and I believe he’d be
quite a good President.

DIMBLEBY: Quite?

CLINTON: Very very good President. Quite a good
President, you don’t say that?

"England and America are two countries divided by a common language," merkte George Bernard Shaw al terecht op. Toch lijken de mensen om mij heen de verschillen tussen de twee dialecten systematisch te miskennen. Een studiegenoot probeerde mij laatst zelfs te 'corrigeren' toen ik tijdens een Engelstalig college het woord voor "kleur" overnam als colour, terwijl de correcte spelling volgens hem toch echt color was. Engels is Engels, lijkt het, en dat is dat.

Uit bovenstaand voorbeeld blijkt dat niets minder waar is. In een BBC-vraaggesprek toont Bill Clinton zijn steun aan de Democratische kandidaat voor de komende presidentsverkiezingen in de VS, en stuit op verwarring aan de kant van zijn interviewer, de legendarische David Dimbleby. Als een Amerikaan quite gebruikt dan bedoelt diegene waarschijnlijk "helemaal, volkomen, bijzonder, heel, erg"; als een Brit dit zegt dan duidt dit vaak meer op iets als "min of meer, nogal, tamelijk". Voor het gemak zijn er natuurlijk uitzonderingen.

Maar het mag duidelijk zijn dat de Dimbleby's verwarring hier volkomen begrijpelijk is. Vindt Clinton Kerry nu "best" een goeie kandidaat? Is Europa "best" belangrijk?

via crooked timber