LIJSTJES.

1) Alles wat er fout kan gaan: van "Livestrong-polsbandje* blijft haken aan draaideur" tot "White Stripes maken slechte plaat".

2) Vervloekte objecten: van een stoffige bril tot voor altijd verloren liefdesbrieven.

3) Photoshop-functies voor de liefde: van "vervagen" tot "ongedaan maken".

*Wanneer zijn we in het Nederlands eigenlijk onderscheid gaan maken tussen 'armbandje' en 'polsbandje'? En wat is het verschil?

---

UPDATE:

4) Dingen die ik niet meer hoef te doen, gelukkig.

---

UPDATE (2):

5) Toegevoegd op aanraden van vriend Martijn: 40 dingen die elke zuiplap gedaan moet hebben voordat hij of zij sterft.

(via wendell, theonion, ask metafilter / this american life, mcsweeney's.)

SHIV'AH.

Bellow, too, is convinced that to have a conscience is, after a certain age, to live permanently in an epistemological hell. The reason his and Dostoevsky's heroes are incapable of ever arriving at any closure is that they love their own suffering above everything else. They refuse to exchange their inner torment for the peace of mind that comes with bourgeois propriety or some kind of religious belief. In fact, they see their suffering as perhaps the last outpost of the heroic in our day and age." --Charles Simic in New York Review of Books, 31 mei 2001

Een stukje didactiektactiek: Op de middelbare school was ik zo'n berekenende leerling die doorhad dat als je iets van James Joyce op je lijst zette bij Engels, dat dit Verbluffende Tijdloze Literaire Meesterwerk © (hierna te noemen VTLM©) dan als een soort zwart gat alle aandacht van de andere boeken vandaan zou zuigen, zodat je vrijwel het gehele mondeling aan dat ene boek kon wijden. Hoe kundig en geroutineerd de leraar ook een bruggetje probeerde te maken naar één van de andere boeken (die je natuurlijk niet had gelezen), je kon moeiteloos het gespreksonderwerp weer terugbuigen naar het VTLM©, want de leraar was verslingerd aan Joyce en jij wist dat.

(Bij leraren Nederlands werkt Reve meestal wel, met een klein aantal gevaarlijke uitzonderingen. Begin om dit te controleren eens uit jezelf over Mulisch - als de leraar je alvorens te antwoorden een korte, verward-strenge blik toewerpt dan weet je dat het goed zit: rennen naar de bieb om De Avonden te scoren, dus. Geschiedenisdocenten zijn minder dogmatisch, maar controverse scoort eigenlijk altijd. Tip: Nietszche, de Koran of Mein Kampf.)

Dus ik moet toegeven, toen ik braaf Saul Bellow 's Seize the Day aankruiste was dat aanvankelijk puur bedoeld als literaire opvulling: oneerbiediger kan bijna niet, maar Bellow was de schoudervulling in mijn boekenlijst. Ik bedoel, welke zestienjarige wil er nou lezen over een zure vent in een midlifecrisis? Maar ik werd snel meegesleurd: Bellow was diepzinnig en grappig tegelijk, diep tragisch en toch hoopgevend, en vertelde over een Amerika waarvan ik toen nog niet wist dat het bestond - een Amerika dat ik niet op tv had gezien. Waar Thompson de ballon van de American Dream met een bazooka uit de lucht schoot, liet Bellow langzaam de (gebakken) lucht er uit lopen, vulde hem met helium en keek vroom toe hoe hij uit het zicht zweefde, voor altijd buiten bereik van de gewone man. "Seize the Day" werd gemakkelijk een favoriet, en ik heb mooi m'n mondeling ermee vol geluld. Een negen.

Maar belangrijker nog: Bellow leerde mij iets simpels maar onwaarschijnlijk belangrijks (waarvan ik overigens vermoed dat alleen joden het echt begrijpen): dat de pijn nooit zal ophouden, en dat je daarnaar ook niet hoeft te streven. Bedankt en vaarwel, mister Bellow.

Ook bij: wim de bie metafilter

KIPPIS!*

Gastbijdrage door Gryts (ex-Bloody Hell)

Gryts is een bijzonder geval. In eerste instantie omdat ik haar eerst in het echte leven heb ontmoet, en daarna pas d'r weblog ben gaan lezen; en vooral ook omdat ik haar daarna eigenlijk nooit meer in het echte leven heb gezien (!). Toch is ze in een bepaald opzicht mijn geestelijk moeder, in weblogland (zoals ik maandag zei) en in insektenland. Sinds januari zat ze in Finland, voor studie en zelfverrijking. Afgelopen week ging a) haar weblog naar de haaien en b) keerde ze terug naar Nederland. Toch vond ze de tijd om een gaststukje te schrijven. Gryts: tige tank!

Vergeet die rendieren, de sneeuw en de meren, Finland is berucht om haar alcoholge-/ver-/misbruik. Hoewel de Overheid het probeert te reguleren door de alcoholprijzen te verhogen (tot 5 euro voor een biertje van 0,3 liter), ligt half Finland in het weekend laveloos op straat. Wanneer het op alcohol aankomt zijn ze creatief. De "Booze Cruise", nationale feestdagen, zelf brouwen, drinkspelletjes... Vergeet de Samen/Lappen, Kareliërs, Zweeds-Finnen en de Helsinkiërs - Finland kun je opdelen in de volgende groepen:

-Nuchtere Finnen.

-Finnen met een alcoholpromillage van 0 tot 0,5. Dit is de Fin die zich op zijn gemak voelt. De bloedvaten verwijden en de Fin wordt lekker warm en moet vaak plassen. Gelukkig zijn de Finse clubs en bars uitgerust met flink wat wc's. Ook met de lichaamstemperatuur is rekening gehouden: de Fins-minimale stijl zorgt ervoor dat de Fin meestal zijn eigen warme atmosfeer moet creëren.

-De aangeschoten Fin. Deze Fin heeft moeite met het beoordelen van situaties en heeft minder natuurlijke remmingen. De Fin overschat zichzelf. De aangeschoten Fin in actie is amusant. Neem nu bijvoorbeeld Fin A die ruzie had met een boom. Al scheldend oefende hij zijn beste karatetrappen uit op de stam, waarna hij elke keer omviel en nog kwader werd. Saillant detail: tweederde van Finland is bos. Deze Finnen komt u op elk tijdstip van de dag in uw treincoupé tegen. Deze Finnen verraden zichzelf snel: ze praten. 's Nachts is dit de gemiddelde gemoedstoestand van het Finse volk op het stationsplein.

-Zat tot stomdronken Finnen. Dit zijn Finnen die loskomen. Emoties komen naar boven en hun zelfkritiek verdwijnt. Meestal gaan Finnen dan schelden op de wereld. Het gebeurt dan ook vaak dat er midden in de nacht waggelende Finnen luide monologen houden, waarbij alle scheldwoorden uit de kast worden gehaald, en dat zijn er veel.

-Finnen met 3 tot 4 promille in hun bloed. Laveloos, zo zat als een slingeraap. Praten gaat niet meer, de wereld dringt niet meer tot de Fin door en de Fin moet nog naar huis. De wereld beweegt en roteert en dan komt men een roltrap tegen. Zo aanschouwde ik Fin B die deze hindernis nam. Fin B had de grootste moeite om zich staande te houden, waarna halverwege de afwijkingen naar links en rechts te groot werden. Hij ging voluit op zijn muil en werd door de roltrap keurig de eerste verdieping opgeschoven, waar hij maar bleef liggen. Ook staande slapers zijn in deze fase een veelgezien fenomeen.

-Tot de laatste categorie behoren de Finnen met een promillage van meer dan vier promille. Er is risico op hartstilstand, of de Fin gaat knock-out. 3 Uur 's nachts. Het is -15 graden en daar liggen ze. In de sneeuw, in een portiek, in de goot, schoenen kwijt, totaal van de wereld. Het is de vraag of ze 's ochtends nog wakker worden van de afgaande Nokia in hun binnenzak.

Geen wonder dat Finland nummer 1 is op de wereldranglijst koffieconsumptie. En waar dacht jij dat ze die mobieltjes voor nodig hebben?

*: "Kippis" is Fins voor "proost". Hoewel het totale alcoholgebruik relatief niet zo groot is, is manier waarop wel verschillend. Door de week wordt er amper gedronken, in tegenstelling tot in landen zoals Nederland. In het weekend echter, wordt er gezopen tot het geld op is of men niet meer kan. Daarnaast wordt 80% van het totale alcoholverbruik gedronken door 20% van de bevolking.
Paul, je bent geweldig, je log bestaat een jaar, ik heb inmiddels mijn Finse vrienden uitgenodigd en we klinken op jou.