Quarter-Life Crisis.

Damn. Een paar jaar geleden bedachten vriend A. en ik het concept gevonden dat al onze problemen kon verklaren: we hadden gewoon een beetje last van een Quarter-Life Crisis. We waren overtuigd van de genialiteit en uniciteit van onze vondst. Tot zo'n vijf minuten geleden, toen ik in alle rust onder het genot van een Jack & Coke Sour naar John Mayer zat te luisteren. Uit het nummer Why Georgia:

It might be a quarter-life crisis, or just the stirring in my soul, either way...

Damn!

Eureka!

Ik heb ze gevonden! De massavernietigingswapens.

Ze zaten in m'n Nedstat.

Ja, 's werelds grootste wapenfabrikant komt ook wel eens buurten op GNFTI. Kopje koffie, jongens?

Keeping up appearances.

Ik ben niet iemand die zich snel verontschuldigt voor een tijdelijk tekort aan nieuwe stukjes. Ik ben namelijk zo iemand die een leven naast zijn weblog heeft - of eigenlijk twee: één als doodgewone student cognitive science (zo moeten we het noemen, schijnt), en één als een soort superheld, maar nu geef ik eigenlijk al teveel weg.

Laat ik even in vogelvlucht vertellen waar ik zoal mee bezig ben geweest de laatste tijd:

-Een 9 krijgen voor een artikel over de oorsprong van taal (waarin ik stel dat menselijke taal zich ooit heeft kunnen ontwikkelen uit de combinatie van onze snel gegroeide hersenen enerzijds en ons zangvermogen anderzijds);
-Dit vieren met allerhande verdovende middelen;
-Lichte druk uitoefenen op secretariaatmedewerkers teneinde me in te schrijven voor het keuzevak "The Language of Humour" (zie eerder stukje).
-Uiteindelijk succes hebben hiermee (bel de krant, alsjeblieft);
-Dit vieren met allerhande verdovende middelen;
-Het belang van een stage bij een omroepredactie (en niet bij een hardcore onderzoeksinstituut, zoals soort-van van me verwacht wordt) te beargumenteren tegen een docent;
-Succes hebben hiermee;
-Dit vieren met een goed boek en een glas melk (ja hoor es, je kan niet bezig blijven);
-Een digitale videocamera kopen (zie fotologfoto rechts);
-Mijn eerste project hiermee: Semi-willekeurige beelden schieten van Rotterdam, Leiden en Den Haag en het resultaat geprojecteerd zien achter de DJ's tijdens een hard chillende avond in de Boerderij.

Boven foto's van de avond zelf (Leiden links, Rotterdam rechts), onder beelden uit het videomateriaal. Rechtsonder een mooi Droste-effect: Ik was 's middags al even langsgeweest om beelden van de projectie in de zaal te schieten, en heb die in het eindproduct gemonteerd, zodat je 's avonds soms mensen om zich heen zag kijken, zo van: "Waar hangen de camera's?"

Trouwens, lieve nerds: GNFTI heeft nu een Atom - feed, als je enig idee hebt wat dat is.

What's a' motto with you?

Ieder regelmatig bezoeker van GNFTI (spreek uit: "gnuftie", zeg het even hardop, dat is lekker) zal het zijn opgevallen: de roulerende ondertitels of 'motto's' onder de titel, hierboven. Ik verander ze als ik daar zin in heb, maar omdat het me regelmatig gevraagd wordt: het zijn er momenteel tien, en het zijn allemaal tekstfragmenten van de volgende drie albums:

Postal Service - "Give Up"
Thermals - "More Parts Per Million"
"Spinvis"

In alle staten.

De Verenigde Staten in beeld: Ben Fry's ZIP Decode. Klik op de kaart, druk dan een aantal cijfertoetsen in en zie het gebied dat bij die cijfercombinatie hoort. Dus als je op de 1 drukt zie je alleen New York en Pennsylvania oplichten, bij 9 de hele westkust, etc. Alles staat erin, van Agawam, Massachussetts (01001) tot Clarkston, Washington (99403).

De kaart, overigens, lijkt me gebaseerd op de bekende NASA-afbeelding Earth by Night, dat op prachtige (god-achtige?) wijze het licht in kaart brengt dat de aarde 's nachts uitstraalt (samengesteld, natuurlijk, want het is niet overal tegelijk nacht). De felste gebieden zijn het meest verstedelijkt: Zie bijv. het noordoosten van de VS, delen van Groot-Brittannië, de Benelux, Japan...
(Verwar 'meest verstedelijkt' overigens niet met 'dichtsbevolkt', kijk bijvoorbeeld maar eens naar China en India.)

Van deze afbeelding leerde ik in twee minuten meer over de wereld dan ik ooit uit aardrijkskundelessen heb kunnen halen. Je kunt de VS bijna in tweeën snijden: rechts wonen heeeel veel mensen, links een stuk minder, behalve aan de kust. Met enig geduld worden zelfs snelwegen en oude migratiepatronen zichtbaar (wellicht veelal dezelfde routes gebleven?). Ook de weidsheid van Canada wordt duidelijk, met slechts steden als Toronto, Montreal en Vancouver als bakens van licht.

En nee, je hoeft je niet te schamen. Ook ik gaf als eerste '90210' in.

via monkeyfilter

En nee, je kan niet sms'en.

In november van dit jaar kiest het volk van de Verenigde Staten haar nieuwe president. Of tenminste, dat hopen we dan. Dat van dat 'nieuwe'. En sowieso, kiest het volk eigenlijk wel? In 2000 bracht iets meer dan de helft van het kiesgerechtigd publiek zijn stem uit, en degene met de meeste stemmen verloor. Dus misschien kunnen ze het maar beter aan anderen overlaten:

The World Votes

Hier kan iedere wereldburger zijn of haar stem uitbrengen. Lijkt me eerlijk, niet alleen vanwege het voor de hand liggende feit dat de Amerikaanse president een ongekende invloed uitoefent op andere landen, maar ze zeggen het ook zelf:

[...] American leadership is good both for America and for the world[.]

Prima. Je hield toch zo van democratie? Dan mogen nu al je onderdanen stemmen, oké? (One world, under god.)

Bovenstaand citaat komt overigens van de site van The Project for a New American Century, een project dat excpliciet en persoonlijk gesteund wordt door o.a. vice-president Dick Cheney, gouverneur van Florida Jeb Bush (broer van) en minister van Defensie Donald Rumsfeld.

Stem wijs. Anders wordt het straks wéér een grap.

Op zwart.

Normaal zijn ze niet echt toonbeelden van maatschappelijke betrokkenheid, en naar diepgang moet de lezer graven. Maar weet je wat? Ze doen het verdomme even wel. Daarom: een stukje respect van mijn kant. De Grote Drie Schoplogs op zwart, uit piëteit:

Met slechts één mogelijke kanttekening, zo mooi geformuleerd door Pim:

Maar... maar.. ze staan helemaal niet op zwart. Ze hebben een collectieve (en erg mooie) overlijdensadvertentie geplaatst. Van daaruit klik je dan door naar de betreffende sites, alwaar de 'abonnees' bezig zijn met ronduit racistisch reageuren. Je kunt dat retecool vinden, of volkomen kut, ik vind het geen stijl.

Misschien. Maar het getuigt in ieder geval van lef, en Stijl. Volkomen Cool.

Surrender pronto, or we'll level Toronto!

TV-tip: Canadian Bacon, straks om 20:30 op RTL5. Hoe herkenbaar? Het vertrouwen in de Amerikaanse president is lager dan ooit en de economie zit in het slop. What we need is a good war. Dus met wie gaan ze ruzie zoeken? Canada.

Al voor de zoveelste keer Bowling for Columbine gezien? Altijd een tikje teleurgesteld na afloop van een aflevering van The Awful Truth? Kijk dan naar het eerste fictiewerk van Michael Moore. Compleet met de veel te vroeg gestorven John Candy als gestoorde sheriff die het allemaal veel te serieus neemt. Door Candy's overlijden tijdens de productie moest het einde van het verhaal in alle haast aangepast worden.

Indianenverhalen.

Een discussie over de naam van de stad Seattle leidde mij ertoe even te googlen. Zo even tussendoor. Ik wilde weten of Chief Seattle - naar wie de stad genoemd is - nou wel echt zo goed bevriend was geweest met de Europeanen als zo graag verteld wordt. En hoe het ook al weer zat met die dramatische toespraak van hem, om de overdracht van het land aan de (inmiddels Verenigde) Staten te bezegelen. En of die dan in het Engels geweest was, en hoe hij dat zo snel had geleerd, en zo nee in welke taal dan. En hoe je zijn naam moest uitspreken.

Maar wat rolde eruit? Een suggestie voor een categorie in Google Directory. De foutmelding was meer dan symbolisch.

The requested category Society > Ethnicity > Indigenous People > Native Americans > People could not be found. It is likely that this category has been moved to another location within the directory.

Niet dat ik geen antwoord op mijn vragen vond, trouwens:

-Blijkbaar ging z'n vader al vrij vriendelijk om met de kolonisten, en hijzelf zette die traditie voort.
-De enige die een 'verslag' heeft gemaakt van de speech is ene 'Dr.' Henry Smith, die pas 33 jaar later zijn vertaalde notities reconstrueerde voor een verhaal in de krant. Hij schreef nogal poëtisch, in bloemig, Victoriaans Engels, en niemand weet hoe ver het staat van de oorspronkelijke woorden van de Chief. Hij vermeldde er duidelijk bij dat het slechts zijn interpretatie was, maar toch werd het vaak gereproduceerd als de 'originele' tekst.

Honderd jaar daarna weer, in onze jaren zeventig, gebruikte een scenarioschrijver deze tekst voor een film over hoe we omgaan met het milieu: Deze tekst werd foutief herhaald als - wederom - de 'authentieke' woorden van Seattle, en dit is de tekst die de meeste mensen van onze generatie kennen. Zelfs Al Gore citeerde hem in zijn boek - niet wetende dat het een derdehands dramatisering is!
-Hij sprak zijn eigen dialect, mogelijk Suquamish. Het wordt algemeen aangenomen dat het ter plekke werd vertaald naar Chinook Jargon, een inter-regionale handelstaal van die tijd. Seattle heeft nooit Engels geleerd.
-Het is "sie-ah-lth", waarbij de laatste klank een mix is tussen "bal" en Eng. "thin". Schijnt. Maar de Europeanen konden dat ook niet uitspreken natuurlijk, dus werd het Sie-at-la en later Sie-et-tul.

Ik bedoel, dat weet je dat tenminste.

For one day flies, a year flies by.

cafeïne. geleerd. alcohol. geslapen. uit. terugval. toch weer uit. afstudeerrichting gekozen.
werk gevonden. lekker eten. slechte bediening.

Aldus mijn bijdrage aan het Mayfly Project, waarin men wordt gevraagd om een ultrakorte samenvatting van het afgelopen jaar te geven, als ware het de biografie van een ééndagsvlieg:

geboren. eten. neuken. sterven.

Man Bijt Hond doet ook wel eens een kunstje van iemand anders na en vraagt aan u, de lezer:
"Hoe luidt jouw Biografie van Tweeduizenddrie?" (maximaal 20 woorden)

via meish