GRATIS ZAND!

Ga je naar het strand? Mag ik
als je terugkomt het zand
uit je schoenen voor
de bodem van mijn aquarium?

Jarenlang heb ik gestaard naar deze tekst, "De invloed van matige wind op kleren" van K. Schippers, of liever: het schilderij dat erbij gemaakt is door Klaas Gubbels, zo leert Google mij nu.

Een poster hiervan hing aan de wand van het lokaal bij Nederlands op de middelbare school. Litercultuurbarbaar als ik ben is dit eigenlijk het enige dat ik van hem ken, maar ik ben er altijd door gefascineerd geweest. Op het oppervlak is het de vorm: het hele gedicht bestaat uit slechts één volzin, spreektaal nota bene.

Maar het is vooral de inhoud waarover ik niet uitgedacht raak: de zin doet me denken aan vrijheid (op een strand wezen, een aquarium bezitten), jeugd (de verwachtingsvolle onschuld van de vraagstelling), en vindingrijkheid en utiliteit (want wie legt die link?). Dan nog het kleine geluk - immers, gratis zand! - en ook de kleine tragiek, immers: de vraagsteller gaat duidelijk niet mee naar het strand.

Dan is er nog subtiel maar helder associatief rijm: strand en aquarium roepen beiden "water" op. Tenslotte, tijd en plaats: het gedicht begint met een gebeurtenis die zowel in de toekomst als op een andere plek plaatsvindt; het restant brengt het terug naar huis.

Vandaag wint K. Schippers de Libris Literatuurprijs, en alhoewel ik - toegegeven - geen idee heb waarvoor, denk ik wel enig idee te hebben waarom.