EEN LIJSTJE. MET EEN PAAR LIEDJES. 2005
Deze had u nog tegoed van mij. Al een tijdje ook, want ik deed dit in 2003, maar heb 2004 verlet gelaten. Zonde! Enfin:
STARS - YOUR EX-LOVER IS DEAD
(SET YOURSELF ON FIRE)
Vriend N. in Tilburg was jarig, en dat moest gevierd worden. Ik was als enige westerling van m'n reet af gekomen om naar Braboland af te reizen. Leuk. Ik ben graag op feestjes waar ik nauwelijks mensen ken. "All of that time you thought I was sad I was trying to remember your name."
JOSH ROUSE - IT'S THE NIGHTTIME
(NASHVILLE)
Ik had een mooi liedje gehoord in de Groningse Vera, een flard tekst opgeslagen in mijn telefoon en thuis eens nagegoogled - het bleek van Josh Rouse te zijn. Kort daarna fietste ik op een frisse lente-ochtend weer eens met lood in mijn schoenen naar mijn stage. Ik stond te wachten voor het stoplicht op de Koninginnegracht en wist dat ik ermee kapte. "I want to know his name. Does he feel like I feel? Is he standing in the rain?"
WHISKEYTOWN - AVENUES
(STRANGER'S ALMANAC)
Man, wat waren we lam. Vriend O. was te gast in mijn woning - voorafgaand aan het drinkgelag hadden we gewerkt aan zijn grensverleggend muzikaal meesterwerk - en het was laat. O. deed waar hij goed in is: terloops de naam van een artiest of lied laten vallen om daarna lichte afkeuring te veinzen over mijn onbekendheid ermee. Hij zijn cred weer opgevijzeld, ik mijn horizon weer verbreed: het is een win-winsituatie. Ik heb het lied sindsdien minstens tientallen keren geluisterd. Enige tijd later speelden we het samen op een even nachtelijk en beneveld tijdstip, in het studentenhuis van vriend L. te Delft. We deden het geen recht. "All the sweethearts of the world are out dancing in the places where me and all my friends go to hide our faces."
WILLY MASON - STILL A FLY
(WHERE THE HUMANS EAT)
Het was zomer en ik fietste naar Kijkduin, louter omdat het kan. "And when we get there I will say 'Hey baby' - maybe you would laugh a lot, Because that's not something I usually say."
ARCADE FIRE - REBELLION (LIES)
(FUNERAL)
Hoe kan het ook anders? Lowlands is het ijkpunt van een jaar in mijn leven. Ik was voor een tiende maal in Biddinghuizen, en kan me niet voorstellen dat er een tijd komt dat ik niet meer ga, dat ik niet mijn legerkisten afstof en een extra markeerstift inpak. Ik weet het, het is "gewoon een popfestival", maar niet voor mij. Het was zondagavond, en alles moest op. O. wist dit, want in zijn baldadigheid gooide hij bij de wortel muntjes naar voorbijgangers om hun reactie te peilen. Kort daarna was het maandag en liet de echte wereld haar zakelijke, minder luide, meer gewassen hoofd zien. Het was niet anders. Het is nooit anders geweest. "Come on baby, in our dreams we can live our misbehaviour."
SPINVIS - HET VOORDEEL VAN VIDEO
(DAGEN VAN GRAS, DAGEN VAN STRO)
Het was de donderdag voor kerst, en in het Paard bleek dat Willy Wartaal de neef van mijn buurman is. Vriend L. heeft zelfs nog even zijne watskeburtheid zelf een knuffel gegeven - zo'n kans laat je immers niet liggen. Ja, het is een gekke, gekke kleine wereld, mensen. Je zou bijna vergeten dat het genie uit Nieuwegein enkele uren eerder zijn fantastische songs bracht aan een veel te luidruchtig Haags publiek. Nog nooit zoveel mensen horen juichen om een vibrafoonsolo, dat dan weer wel. Ikzelf stond met vriend J. op het tweede balkon, en kon door de speakers de projectieschermen nauwelijks zien. Maar dat is dan weer het nadeel van video. "Waar bent u tegen? Gaan de dagen te snel? Of is het u om het even?"
BRIGHT EYES - OLD SOUL SONG (FOR THE NEW WORLD ORDER)
(I'M WIDE AWAKE, IT'S MORNING)
Het wonderkind met de stem als een kind op zijn eerste spreekbeurt en een pen van goud maakt een album over zijn ervaringen met de Grote Stad die ooit Nieuw Amsterdam heette. "Old Soul Song" gaat over een zwoele zondag in augustus 2004 waarop een half miljoen mensen demonstreerden tegen het beleid van Bush. Ik was erbij, en ik was ook voor het eerst in New York, maar ik heb er geen lied over geschreven. Jammer eigenlijk. "On the way home I held your camera like a bible, wishing so bad that it held some kind of truth."
WILCO - ASHES OF AMERICAN FLAGS
(YANKEE HOTEL FOXTROT)
Vriend O. en ik hebben een boekenclub. Dat wil zeggen, we dwingen elkaar om dingen te lezen. En dat is goed. Douglas Coupland, Benjamin Barber en Nick Hornby passeerden de revue, en ik wacht nu al een tijdje op Jonathan Safran Foer. Ook leende ik de DVD van "I Am Trying To Break Your Heart", een fantastische documentaire over de totstandkoming van Wilco's meesterwerk "Yankee Hotel Foxtrot". "I want a good life, with a nose for things."
THE DECEMBERISTS - THE ENGINE DRIVER
(PICARESQUE)
Je kunt ook niet zingen over meisjes en alcohol en de pijn van het (adolescent) zijn, maar gewoon verhaaltjes vertellen. Ik stond op de stoep voor mijn werkgelegenheid en leefde mee met de man in dit lied, de fantast die alles is wat hij wil zijn - in zijn hoofd. Ik ben die man. Uiteraard. "I've written pages upon pages trying to rid you from my bones."
Voor degenen onbekend met het concept: dit is beslist geen jaarlijstje. Dit is een jaarlijstje.
Labels: 2005, lijstje, lijstje met een paar liedjes, lijstjes, muziek
