TIJDSVERSCHIL. (EEN DRIELUIK.)

1) Ze vroeg naar het tijdsverschil, en concludeerde vervolgens dat het daar nu dus 12:19 moest zijn. Ik vertelde haar dat ik een boete had gekregen in de trein omdat ik mijn OV-kaart vergeten was. Het blijkt dat ik die eerst gewoon moet betalen, en dan door bij het loket een formulier in te vullen mijn geld terug kan krijgen. Ik bedacht me dat ik natuurlijk had moeten vragen of daar dan soms weer vijftig cent af zou gaan, omdat er een lokethandeling aan te pas kwam. Ik vertelde haar dat de Duitsers daar een mooi woord voor hebben: Treppenwitz. Na hoeveel ruzies met haar liep ik immers niet de trap af, naar buiten, me die ene sarcastische maar rake opmerking bedenkend die ik een kwart minuut eerder natuurlijk had moeten maken?

2) In de avondwinkel hingen drie klokken aan de muur: één met de lokale tijd, en daarnaast die van Kabul en New York (hang ze dan in de goeie volgorde, denk ik dan).
"Het is daar inmiddels alweer tien voor twee," zei ik.
"'s Middags dan, hè," vulde de verkoper aan.
Ik trakteerde haar op een ijsje zónder er zelf één te kopen; ik was te gespannen om nog meer te eten, en wilde eigenlijk wel zien hoe zij hem at.

3) Het zal ongetwijfeld ooit nog drie uur - pardon, 3:00 PM - geworden zijn, daar, vandaag; maar hier was het 21:00, ik rookte een rode Gauloise op het perron, en voelde me duizelig. De held.

Dit alles dient om u, lieve lezer, te informeren dat ik morgen voor een week naar Nieuw-Amsterdam vertrek. Of ik ga loggen weet ik nog niet. Als ik terugkom zullen er verhalen en foto's zijn.