ÉÉN Y IS GEEN Y.

Een vriend deed mij laatst een verontrustende mededeling: we sterven uit. Het Y-chromosoom, verantwoordelijk voor gruwelijke dingen als oorlog, milieuvervuiling en Limp Bizkit, verzwakt steeds verder en zal misschien over 125.000 jaar al vrijwel geheel verdwenen zijn, zegt de Britse geneticus Bryan Sykes in zijn geruchtmakende boek "Adam's Curse".

De bepiemelden onder u zweten inmiddels vast peentjes: "Over 5000 generaties leven onze achterkleindochters in een wereld zonder mannen? Wie moet dan de boerwedstrijden organiseren? Wie zet de vuilnisbak buiten? Wie speelt er in godsnaam nog voetbal?"

Laat ik maar met de deur in huis vallen, ik zie het niet zo hard gebeuren. Sykes' redevoering is soms verre van geloofwaardig, en hier en daar ronduit belachelijk. Eén handige jongen (m/v) was zo slim om bryansykes.co.uk te koloniseren voor zijn anti-Sykes-site.

Uit andere hoeken komen geluiden dat het mogelijk allemaal wel meevalt, en de Y nog zeker enkele goeie miljoenen jaren te gaan heeft. En tegen die tijd zijn we alláng uitgestorven, mannen en vrouwen, zegt weer iemand anders. Nog waarschijnlijk door onze eigen dikke domme schuld ook, zegt 'ie.

We zullen zien. Eerst Portugal maar.