GOED NIEUWS VOOR ÉÉNIEDER!

Gastbijdrage door Vincent Schmitz (nielsenvincent.blogspot.com)

Alleen tekst is ook heel stoer. Dat bewijst deze geletterde weblogger met zijn eerlijke, toegankelijke stukjes. Ik vroeg hem om een gastbijdrage, en verdomd, hij had er zelfs plezier in. Bedankt, Vincent!

Niet langer worden alleen 'the insane' bevredigd, er is nú Goed Nieuws voor Eenieder! Pauls weblog bestaat namelijk alweer een jaar. De hier volgende korte tekst is mijn bijdrage aan het jubileum van een site die we sinds een jaar omarmen als een site die ertoe doet. Een site die meetelt. Een site die er bovendien goed uitziet. Het is een bekend verschijnsel: een bijdrage als deze dreigt algauw twee kanten op te slaan - ofwel die van de terugblik (hoe begon het allemaal en hoe staat het er tegenwoordig voor?) ofwel die van de vrije associatie. Welnu, ik lever jullie beide.

Zelf heb ik sinds bíjna een jaar een weblog. Ik kwam iets later kijken dan Paul: op 24 juni 2003 schreef ik mijn eerste stukje, en pas nadat medelogger Niels Carels me ervan had overtuigd dat wij tweeën een eigen site moesten beginnen. Niels was beter ingevoerd in de Wereld der Webloggers dan ik, en dus zorgde hij ervoor dat we een verantwoorde lijst met links naar andere webloggers in onze rechterbalk plaatsten. Paul had al eerder een link naar onze site geplaatst, en Niels oordeelde dat zo'n dienst om een wederdienst vroeg. De waarheid gebiedt me - kortom - te zeggen dat ik Pauls log heb leren kennen via onze eigen linklijst. Eerst reclame maken, en dan pas zelf lezen - zo ging het ongeveer.

Sindsdien heb ik minstens eens per week onze eigen link naar Good News for the Insane aangeklikt. Paul bleek namelijk iemand met de juiste smaak. Hij luisterde naar de juiste muziek, hij las de juiste boeken en hij keek naar de juiste films. Paul bleek te deugen. Zonder Pauls weblog had ik bijvoorbeeld nooit geweten dat N!xau, de hoofdrolspeler uit "The Gods Must Be Crazy", was overleden. En het was Paul die mij op zijn weblog wees op een BBC-nieuwsbericht dat stelde dat orale seks tot kanker zou leiden. Of toch weer niet. En het belangrijkst van al: Paul amuseerde mij met zijn zo diverse bijdragen en zijn foto's.

Om een en al met een stuk vrije associatie af te sluiten: Paul Hunt (zo blijkt die jongen voluit te heten) doet ons allen natuurlijk meteen denken aan 'de David Beckham van het snooker', Paul Hunter, een held onder helden. Met zo'n naam zit je meteen goed. En de naam Paul alleen al is er een die hier thuis tot veel hilariteit leidt: mijn vriendinnetje-verloofde Elsie heeft een collega die Paul heet. Elsie kan die naam niet uitspreken en blijft ergens steken tussen de klanken 'Paal' en 'Pauw'. Een voorzichtige test heeft echter uitgewezen dat ze de woorden 'Good News for the Insane' zonder haperen en stamelen kan uitspreken, dus we kunnen gerust stellen dat er nog hoop is.

Tijd om het glas champagne te heffen en enkele licht-hysterische kreten te uiten. Leve Paul Hunt! Leve Good News for the Insane! Leve de weblogs die ertoe doen!