LULVERHALEN.

Het mannelijk deel van de bevolking blijft ver achter bij de dames als het gaat om genitaal theater. Na het immens populaire Vagina Monologen van Eve Ensler en de Nederlandse multiculti-spin off Gesluierde Monologen speelt het Amsterdams Handtheater nu een bewerking in gebarentaal (met doventolk, voor horend publiek) onder de naam Vagina Verhalen.

En waar komen de heren mee aanzetten? Puppetry of the Penis. Dit zijn drie Australische heren die op vakkundige wijze hun mannelijkheid tot allerlei herkenbare - maar daarom niet minder hilarische - ehm, dingen boetseren. De Eiffeltoren, een hamburger - you name it. Het commentaar van Pablo Cabenda in de Volkskrant is wat dat betreft een eye opener:

Puppetry of the Penis [...] komt niet verder dan wat knutselen met lichaamseigen basismateriaal. Vergeleken met de lyrische beschouwingen over het meest vrouweigene heeft het de literaire charme van het alfabet boeren. Tijd voor Lulverhalen?

Inderdaad zeg.

Want zijn er niet zoveel prachtige verhalen te vertellen over 's mans stoere, majestueze en tegelijk grappige instrument? Spelen de mannelijke privédelen immers niet net zo'n centrale rol in het leven van een man als die van een vrouw in, ehm, dat van een vrouw?

Daarom roep ik de geletterden (m/v) onder u op tot het schrijven van een verhaal over uw, of bij u bekende, kroonjuwelen. Geeft niks als je een wat stijve schrijfstijl hebt - het mag ook slap gelul zijn - als het maar voor te dragen is. Piemelproza, weet je wel. Zwansgezwets. Ik denk aan Viggo Waas, Beau van Erven Dorens, Piet Paulusma, Midas Dekkers en Theo van Gogh voor de cast.

Waarom niet eerder iemand er iets aan heeft gedaan, daar snap ik de ballen van, maar ik pik het niet langer. "Lulverhalen" moet er komen, dat staat als een paal boven water.