GEREDE TWIJFEL.

Vandaag werd Ernest Louwes alsnog tot 12 jaar cel veroordeeld voor de moord op Jacqueline Wittenberg in september 1999. Het perfecte moordscenario, zou je zeggen:
Wittenberg was een rijke weduwe, Louwes was belastingadviseur, en executeur-testamentair van het slachtoffer. Kort voor haar dood had Wittenberg haar testament laten veranderen en had bepaald dat een groot deel van haar vermogen zou worden nagelaten aan een stichting als eerbetoon aan haar overleden man. Louwes zou voorzitter van deze stichting worden. Een geloofwaardig motief.

Maar er is meer aan de hand:

M E S
-Het mes werd gevonden in een portiek, anderhalve kilometer van de plaats van de moord. (1) Louwes woonde in Lelystad. Waarom zou hij het moordwapen tegen een trap aan de andere kant van Deventer gooien en niet in de sloot - waar hij langs moet zijn gelopen - of desnoods in het IJsselmeer?
-Dit mes heeft een lemmet van 18,5 centimeter. De steekwonden van het slachtoffer waren 10 centimeter diep. (1) Hoe steek je vijf keer - met geweld - precies 10 centimeter diep, met een mes dat een stuk langer is dan dat?
-Er zijn geen bloedsporen gevonden op het mes. Later werd opnieuw DNA-onderzoek gedaan met behulp van een nieuwe techniek, die ten tijde van het oorspronkelijke onderzoek niet voorhanden was. Er werd geen DNA gevonden van het slachtoffer, wel van twee anderen. Justitie acht het niet nodig te onderzoeken van wie dit DNA zou kunnen zijn. (2)

H O N D
-Het enige verband tussen het mes en Louwes is gelegd door politiehond Spike. (2) De 'figuranten' bij zo'n geurproef zijn meestal politieagenten. Is het niet mogelijk dat deze contact hebben gehad met het bewijsmateriaal, de verdachte en/of het plaats delict, waardoor de beslissing van de hond werd bemoeilijkt?
-Het idee achter een geurproef, overigens, is dat je een voorwerp gevonden op het plaats delict koppelt aan een verdachte. Dit voorwerp werd later gevonden, op een andere plek, zonder celmateriaal dat gekoppeld kan worden aan verdachte of slachtoffer. Daarmee is het dus in feite een willekeurig mes in Deventer.
-Het mysterie rond dit mes was uiteindelijk de aanleiding voor het herzieningsverzoek, waarop het OM het wapen als bewijsmiddel liet vallen. (3)

T E L E F O O N
-Louwes was de laatste die, op de dag van de moord, telefonisch contact met Wittenberg had. Zelf zegt hij dat hij belde vanuit zijn auto, ter hoogte van 't Harde. Uit gegevens van KPN blijkt dat het mobiele telefoon-signaal is doorgegeven door een mast in Deventer. Het OM concludeert dat Louwes zich op dat moment in of vlak bij Deventer bevond. Maar er was ten tijde van de moord verhoogde zonnevlekken-activiteit, hetgeen er voor zorgt dat radiosignalen verder worden doorgegeven. Een telecom-deskundige van Ericsson verklaart dat het heel goed mogelijk is dat een signaal uit 't Harde in Deventer werd opgevangen. (1)

H E R Z I E N I N G
-De veroordeling van vandaag is tot stand gekomen op basis van nieuw onderzoek. Hierbij vond het Nationaal Forensisch Instituut ineens een bloedvlekje op de blouse van Wittenberg, met DNA van Louwes. Vreemd, omdat de blouse vier jaar geleden ook al eens was onderzocht, waarbij geen sporen waren gevonden. (4)
-Ook verhuisde de blouse gedurende de afgelopen vier jaar een aantal keer tussen politie en het NFI, verpakt in een papieren zak, in een doosje waarin ook andere in beslag genomen voorwerpen zaten. (5)
-Tenslotte zijn vier voor Louwes ontlastende verklaringen (die hem een alibi zouden kunnen verschaffen) buiten het strafdossier gehouden, en tevens een anonieme brief die tot een andere verdachte zou kunnen leiden. (3)

Bottom line: ik raad iedereen aan eens een boek te lezen van rechtspsycholoog Peter van Koppen. Paranoia, en wantrouwen in de rechtsstaat, gegarandeerd.

Bronnen
(1) Weer blunders van OM in een moordzaak, NRC Handelsblad, 2 juli 2003
(2) Justitie: Geen nieuwe feiten in Deventer moordzaak, Algemeen Dagblad
(3) Knoops verwijt politie vooringenomenheid Deventer moordzaak, advocatie.nl
(4) Nieuw bewijs geeft moordzaak bizarre wending, de Volkskrant, 9 februari 2004
(5) 'Een bijna perfecte moord' op een rijke weduwe, NRC Handelsblad, 27 januari 2004
Uitspraak van de Hoge Raad, 1 juli 2003