Indianenverhalen.

Een discussie over de naam van de stad Seattle leidde mij ertoe even te googlen. Zo even tussendoor. Ik wilde weten of Chief Seattle - naar wie de stad genoemd is - nou wel echt zo goed bevriend was geweest met de Europeanen als zo graag verteld wordt. En hoe het ook al weer zat met die dramatische toespraak van hem, om de overdracht van het land aan de (inmiddels Verenigde) Staten te bezegelen. En of die dan in het Engels geweest was, en hoe hij dat zo snel had geleerd, en zo nee in welke taal dan. En hoe je zijn naam moest uitspreken.

Maar wat rolde eruit? Een suggestie voor een categorie in Google Directory. De foutmelding was meer dan symbolisch.

The requested category Society > Ethnicity > Indigenous People > Native Americans > People could not be found. It is likely that this category has been moved to another location within the directory.

Niet dat ik geen antwoord op mijn vragen vond, trouwens:

-Blijkbaar ging z'n vader al vrij vriendelijk om met de kolonisten, en hijzelf zette die traditie voort.
-De enige die een 'verslag' heeft gemaakt van de speech is ene 'Dr.' Henry Smith, die pas 33 jaar later zijn vertaalde notities reconstrueerde voor een verhaal in de krant. Hij schreef nogal poëtisch, in bloemig, Victoriaans Engels, en niemand weet hoe ver het staat van de oorspronkelijke woorden van de Chief. Hij vermeldde er duidelijk bij dat het slechts zijn interpretatie was, maar toch werd het vaak gereproduceerd als de 'originele' tekst.

Honderd jaar daarna weer, in onze jaren zeventig, gebruikte een scenarioschrijver deze tekst voor een film over hoe we omgaan met het milieu: Deze tekst werd foutief herhaald als - wederom - de 'authentieke' woorden van Seattle, en dit is de tekst die de meeste mensen van onze generatie kennen. Zelfs Al Gore citeerde hem in zijn boek - niet wetende dat het een derdehands dramatisering is!
-Hij sprak zijn eigen dialect, mogelijk Suquamish. Het wordt algemeen aangenomen dat het ter plekke werd vertaald naar Chinook Jargon, een inter-regionale handelstaal van die tijd. Seattle heeft nooit Engels geleerd.
-Het is "sie-ah-lth", waarbij de laatste klank een mix is tussen "bal" en Eng. "thin". Schijnt. Maar de Europeanen konden dat ook niet uitspreken natuurlijk, dus werd het Sie-at-la en later Sie-et-tul.

Ik bedoel, dat weet je dat tenminste.